Ŝi estis plej ĉarma beb’

Mi provis koncize sed tamen sufiĉe detale rakonti pri la 67a Internacia Junularo Kongreso (IJK) en Kievo (Ukrainujo) en parto unu, parto du kaj parto tri. Tamen ankoraŭ ne elĉerpiĝis la rakontaĵoj de tiu IJK. Ukrainujo iĝis mia sekva lando por DĴumado (post Pollando en 2009/10). Fakte la organizantoj jam tre frue kontaktis min pro tio.

Surloke tre bonvenis, ke trinkejo kaj diskejo troviĝis tute apude. La plej granda surprizo tamen estis, ke okazis neniuj teknikaj problemoj! La unuan fojon en mia vivo kiel DĴ, ni simple konektis mian komputilon al la miksilo kaj tuj ĉio funkciis!

Pri granda parto de la sukceso respondecis la Ukraina DĴ, kiu nomiĝas Aleksej Svertoka (Алексей Свертока). Li prizorgis la teknikaĵojn dum la semajno. Estis vere bonega kunlaboro. Li ĉiam restis trankvila kaj faris gravan laboron en la malantaŭo, por ke aliaj brilu. Tion malmultegaj DĴj kapablas. Mi estas tre impresita de tiu profesinivela konduto.

Cetere ankaŭ rilate al lia DĴumado mi notis kelkajn aferojn. Interalie li surmetis la titolan muzikon de Duck Tales. Tute same hejme faras DĴ Arafat! Krome la Ukraina DĴ ŝatas la kanton „Canción del mariachi“ el la filmo Desperado, same kiel mi. Dum la lasta nokto li surmetis du kantojn de Erasure, nome „I Love To Hate You“ kaj „Oh l’amour“. La dua ankaŭ estas en mia kantokolekto, sed mi ĉiam hezitis surmeti ĝin, ĉar mi pensis, ke ĝi iĝis eksmoda. Ŝajne mi eraris! Estas tre malofte, ke mi subtaksas kanton el la 1980aj jaroj.

La Ukraina DĴ videblas en la sekva video de la JoMo-koncerto. Li estas maldesktre sur la scenejo, ĉar ankaŭ dum la koncertoj li helpis kiel teknikisto.

JoMo: Funkolando (IJK 2011)

Mi notis, ke estis entute tri aliaj diskĵokeoj, sed mi eĉ ne memoras, ĉu kun aŭ sen la Ukraina DĴ. Ĉiel ajn mi nur memoras iun Francon, kiu ege ĝenis min (kaj aliajn) interalie per sia laŭtega elektronika muziko, sed mi ne perdu pli multajn vortojn pri li.

Mi mem interalie surmetis dum la lasta nokto de la IJK kaj tiam povis dancigi la homojn ĝis la 6a kaj 20 matene! Aparte ĝojigis min, ke la vario de stiloj ŝajne plaĉis al la homoj kaj ke mi finfine povis denove uzi la multflankecon de mia muzikokolekto.

Kutime la lasta nokto alportas la problemojn, ke aŭ oni tute ne dormas aŭ ne sufiĉe por bone elteni la revojaĝon. Ĉifoje mi tamen povis dormi ĝis tagmezo, ĉar la feriumado ankoraŭ ne finiĝis! Fruposttagmeze mi pluvojaĝis kun dekoj da aliaj IJK-partoprenantoj al la sekva renkontiĝo.

Atendis nin Velura Sezono en Jalto, Krimeo. Per trajno ni veturis de Kievo al Simferopolo. Pro bona antaŭa organizado, nia tuta kupeo estis okupita de esperantistoj. Krome ege helpis havi homojn kun si, kiu flue parolas la rusan kaj/aŭ ukrainan. Tiel ni facile povis mendi trinkaĵojn en la trajno kaj aĉeti vespermanĝon dum halto. (Tio entute tre memorigis min pri mia vojaĝado tra Rusujo en 2007.)

Kio dirindas pri la aranĝo? Unue mi ligu al la artikolo “Velura sezono 2011 en Jalto – pri la vizito de Krimeo kaj pri la vojaĝo hejmen…” de Miroslav Hruška.

Fakte grandparte mi ne partoprenis la oficialan programon. Krimeo unuavice estas ruslingva duoninsulo kun sudeŭropa klimato.

Dum la unua plena tago okazis koncerto de Paŭlo Moĵajev en la urba biblioteko. Mi jam konis lin de la Rusiaj Esperanto-Tagoj en 2007, kiuj okazis je la alia flanko de la Azova Maro. Poste mi aĉetis lian aktualan provdiskon – kaj fakte poste ĝi estis elvendita. Kia sukceso! Paŭlo tre diligente tradukas; mi ne kontrolis la rezultojn tro detale, sed ĉio, kion mi aŭdis, plaĉis al mi. Jen ekzemple „Mi jam ekvidis ŝin“, origine kanto de „The Beatles“ (la video estas ne de Velura Sezono en 2011, sed pli malnova).

Paŭlo Moĵajev: Beatles-kanto „I saw her standing there“ en Esperanto

Dum unu tago mi partoprenis tuttagan ekskurson al Sevastopolo. Tiun urbon oni konas laŭnome almenaŭ en Germanujo, pro la mara fortikaĵo. Feliĉe nia grupo havis la eblon, naĝi tie, rekte saltante el boato en la maron. Sed ĝenerale tiam jam montriĝis la malavantaĝoj de tro densa programo: Oni hastas de unu punkto al la alia sen vere havi tempon.

Tial mi uzis la aliajn tagojn por la ĉefa afero, nome plaĝumado! Ni estis sufiĉe granda grupo, tiel ke ĉiam iu povis gardi la aferojn ĉe la plaĝo. Krome ni vekis sufiĉe multan intereson ĉe la enloĝantoj, ĉar ni estis grupo da eksterlandanoj el evidente diversaj landoj. La plej granda grupo de Krimeaj turistoj estas Rusoj (neniu miraklo: ili parolas la lokan lingvon, kio ebligas facilan komunikadon). Jen kiel aspektas praktika varbado por Esperanto. Cetere en unu vendejo, kie ni aĉetis bongustan lokan vinon, oni parolis la germanan. Ĝenerale la homoj reagis tre afable al eksterlandanoj kaj ĉiu parolado, kiun mi faris en la rusa (ekzemple por aĉeti trinkaĵojn aŭ glaciaĵon), rikoltis pozitivan eĥon. La plaĝoj ne estis tiom plenaj kiel en okcidenteŭropaj landoj. Prezoj ĝenerale estis tiom malaltaj por la averaĝa okcidenteŭropano, ke mi ne bezonis kalkuli mian monon.

Velura Sezono iom post iom malpleniĝis, ĉar multaj partoprenantoj forveturis antaŭ la fino. Tial mi decidis, foriri kelkajn tagojn pli frue (tiel vojaĝante kun aliaj) kaj ankoraŭ pasigi tri tagojn en Kievo. En Jalto helpis min Anna Mikitin ŝanĝi la trajnbileton por la vojo inter Simferopolo al Kievo.

En Kievo nia malgranda grupo vojaĝis al insulo meze de la rivero Dnepro. Tie antaŭ la IJK jam estis kelkaj esperantistoj. Prizorgis la insulon Volodimir Soroka (aŭ Vladimir Soroka), aŭtoro kaj kantisto de la famega Esperanto-kanto „Ni renkontiĝos“. Volodimir jam ŝatis la provludadon de Stephan Schneider kaj mi dum la IJK. Dum mi restis sur la insulo drum tri tagoj, la aliaj, kiuj akompanis min ekde Krimeo, pluvojaĝis al la Somera Esperanto-Studado en Nitra (Slovakujo). Jen kiom granda estas la oferto de Esperanto-renkontiĝoj! Mi tre miris, ke Andi Münchow vojaĝas al lernorenkontiĝo, sed li diris al mi, ke oni engaĝigis lin por la etoso kaj ke estos ankaŭ nokta programo.

La insulo havas la formon de majuskla „E“ kaj situas norde de granda ponto (kun bushaltejo). Je la alia flanko de la ponto estas grandega supermerkato kun la nomo Aschan (Ашан). Mi skribis apartan raporton kun multaj detaloj kaj kelkaj fotoj pri la tri tagoj al Andi Münchow, ĉar li jam tiam pripensis uzi la lokon por MELA. Kaj eble ĉijare (do en 2013) tiuj planoj realiĝos!

Tiuj tri tagoj alportis denove tute alian etoson. La insulo estis bona loko por trankviliĝi. Mi nun ne volas ripeti ĉiujn detalojn de mia raporto, sed meti atenton al la artista flanko. La tuta familio Soroka interesiĝis pri mia muziko, tiel ke mi gitarludis kaj kantis el la repertuaro de la Kuracistoj. Krome mi sukcesis dediĉi min al plutradukado, tiel ke mi finis la tradukon de “Suno, palmoj kaj somer'”. La originalo nomiĝas “Sommer, Palmen, Sonnenschein” (jen la akordoj). La unuajn tradukprovojn de la refreno mi jam kantis dum provludado por la dua koncerto de la Kuracistoj dum la Internacia Seminario (IS) 2002/03 en Trier! Cetere estas la unua traduko de mi ekde “Kaj mi ploras“.

Ankaŭ vizitantoj montris intereson pri mia muziko. Dum unu tago ekzemple venis du el la IJK-organizintoj. Ili intervjuis kaj filmis min. Unu diris, ke “Al la liberec’” ne plu eliras ŝiajn orelojn! Cetere ankaŭ Volodomir Soroka aparte ŝatis ĝin kaj kuraĝigis min, pluverki. Kion deziri plu?

Dum unu el la vesperoj mi prezentis kelkajn germanlingvajn kantojn, ĉar homoj ankaŭ demandis pri tio. Sed bedaŭrinde iam venis la tago de foriro. Andrij Jankovskij tre afable helpis min rilate al vojaĝado al la flughaveno. Mi forlasis Ukrainujon kun malgajo, ĉar mi devis foriri, sed kun gajo, ĉar mi renkontis tiom multajn simpatiajn homojn kaj kolektis tiom neforgeseblajn spertojn. Kaj ĝuste pro tio mi devis finfine verki tiujn kvar enskribojn pri mia somero en Ukrainujo, eĉ se jam pasis pli ol unu jaro kaj duona. La memoroj restis tiom intensaj kaj mi pensas, ke ĉiuj homoj, kiuj kontribuis al mia bonfarto, elkore meritas, ke mi vortumas, kiom plaĉis al mi tiu tempo.

6 pensoj pri “Ŝi estis plej ĉarma beb’

  1. Resonado: Berlino sen vi estas urb’ sen harmoni’ | La vivo de Kunar

  2. Resonado: Mi neniam estis tre bona rilate al manprenado | La vivo de Kunar

  3. Resonado: Kurso de Esperanto kun ekzemploj konkretaj | La vivo de Kunar

  4. Resonado: Estas vespero kaj mi vidas vin, mi vidas vin | La vivo de Kunar

  5. Resonado: Mi volas diri dankon | La vivo de Kunar

  6. Resonado: Ŝi moviĝas en misteraj manieroj | La vivo de Kunar

Respondi

Retpoŝtadreso ne estos publikigita. Devigaj kampoj estas markitaj *

Kvizo kontraŭ rubokomentoj: