Mi ne volas multe pli ol danci kun vi

Post la unua parto pri la 67a Internacia Junulara Kongreso (IJK) en Kievo (Ukrainujo), mi ankoraŭ menciu kelkajn malgrablaĵojn, kiuj iomete ĝenis, sed ne sukcesis ruinigi mian ĝuon de la renkontiĝo.

La akceptado daŭris plurajn tagojn. Ial en la komputiloj de la administrado ne aperis ajnaj informoj pri la antaŭpagoj. Krome necesis aparte registriĝi ĉe la ejo mem kaj tion faris neesperantisto (iom malpraktike).

La ejo estis tipa loĝejo por lernantoj aŭ studentoj, tute laŭ miaj atendoj. La deĵorantinoj tamen malfacile akceptis la longan festemon de la partoprenantoj. Evidente ili estis alkutimigitaj al io alia. Aliaj homoj plendis pri tro varmaj ĉambroj, sed mia estis tute en ordo. Krome agrable surprizis min mia bona lito. Mi ĉiam mirinde bone dormis.

Ekde la dua tago, varma akvo ne plu haveblis. Sed tio ne estis planita kaj validis laŭdire por la tuta kvartalo. En la varmega somero oni ĉiel ajn ŝvitegis kaj malvarmega duŝo estis bonega oportuno por pruvi virecon. Kelkfoje JoCo kaj mi kantis mian Blur-parodion „Duŝ’ 2“, kiun mi estis verkinta dum la Internacia Junulara Festivalo (IJF) en 2003 pro la sama kialo. La necesejoj estis malluksaj, ĉar oni ne povis sidi.

Elektra kurento nur funkciis en elektitaj ĉambroj. Sed ĝuste pro tio la ĉambro 305, kiun mi jam menciis hieraŭ, iĝis la renkontej’ por hazardaj renkontoj, manĝoj (de la memzorgantoj) kaj koncertoj. Mi mencios tiun ĉambron ankoraŭ poste.

La kutimajn manĝojn oni ricevis en la restoracio „Будьмо!“, kiu situis kelkdek metrojn for de la ejo. Bedaŭrinde oni forgesis antaŭmendi la vespermanĝon dum la unua oficiala tago de la IJK, tiel ke homoj devis longe atendi. La manĝaĵo mem estis malmulta sed fajna. Krome eblis mendi kafon, kvason kaj bieron kontraŭ malmultega mono (laŭ okcidenteŭropaj normoj), tiel ke mi ofte pasigis kroman tempon tie kun aliaj. Dum la lasta vespero, la servistinoj portis belajn kostumojn. Tion kompreneble multaj uzis por komunaj fotoj. Ĝenerale la dungitoj ŝajne tre ŝatis nin. Krome ili ĉiam aprezis miajn mendojn en la ukraina.

En la ejo troviĝis neniu salono, kiu estis sufiĉe granda por ĉiuj partoprenantoj. La salono por la vespera programo sufiĉis por eble 100 personoj. Sed alemenaŭ ĝi estis parto de la ejo mem kaj ne longe for kiel jam okazis dum aliaj renkontiĝoj (kun la kutimaj logistikaj problemoj). Ofte homoj staris en la koridoro.

La trinkejo ne havis fridujon, sed tio mirinde ne ĝenis min. Cetere ekzistis fridujo por la partoprenantoj, sed ĝi ĉiam estis plenŝtopita. Tie interalie troviĝis kolekto da ĉokolado, kiun mi estis kunportinta post peto de Rusino, kiu ege ŝatis ĝin dum la post-JES-festo en Berlino. Preskaŭ ĉiun vesperon mi okazigis ĉokolado-gustumadon!

Ekzistis program(tabulo), sed okazis multaj ŝanĝoj kaj malfruiĝoj. Pri la tema programo, diskutrondoj ktp. Mi kaptis nenion kaj se okazis lingvokurso de la ukraina, mi maltrafis ĝin. Libroservon mi ne vidis kaj ankaŭ ne ion pri noktaj filmoj. La gufujo okazis en aparta angulo, kiu tamen ne estis komplete ŝirmita de la enirejo. Tial ĝi estis sufiĉe brua.

Mi skribis pri multaj negativaj aferoj. Tamen la IJK por mi mem estis bonega. La unua kialo estis la Ukrainaj ĉarmulinoj! Estis vere nekredeble, kiom multaj belulinoj ekzistas en tiu lando! La dua kialo estis la personaj kontaktoj. Mi revidis tiom multajn geamikojn kaj ekkonis tiom multajn homojn.

La tria kialo estis la muzika programo, kiu similis al malgranda Kultura Esperanto-Festivalo (KEF). Mi eĉ ne sukcesis ĉeesti ĉies koncerton, ĉar la salono estis tiom plena (kaj baldaŭ similis al saŭno). Sed kiel mi jam skribis, eblis aŭskulti ankaŭ en la koridoro kaj la trinkejo estis tuj apude. Tiel mi maltrafis la muzikadon de Mikaelo Bronŝtejn, Martin Strid kaj Helena Melnikova. Paŭlo Moĵajev ludis sole kaj kun iu alia. Krome koncertis Ĵomart kaj Nataŝa. JoMo koncertis denove nur unu monaton post la Germana Esperanto-Kongreso en Münster. La sekva video bonege redonas la etoson kaj oni bone vidas la dancantan publikon.

JoMo dum IJK 2011

Tiom densa estis la muzika programo, ke ekzemple por Inicialoj DC restis nur loka en la adiaŭa koncerto. Sed pri ĝi mi skribos ankoraŭ poste pli detale.

La Pafklik’ aŭ pli precize Platano denove aperis sursceneje kaj mi asistis lin kiel jam dum la 2a JES. Krome lin subtenis Oskana Mirgorodska, bonega kantistino. En la sekvaj du videoj ankaŭ mi spekteblas (en la dua tute maldesktre).

Platano dum IJK 2011

Platano kaj Oksana dum IJK 2011

Pri la aliaj muzikaj programeroj mi skribos alian fojon. Ankoraŭ sekvos rakontoj pri kelkaj kulminoj!

5 pensoj pri “Mi ne volas multe pli ol danci kun vi

  1. Resonado: Mi vivas ĉe la rivero | La vivo de Kunar

  2. Resonado: Ŝi estis plej ĉarma beb’ | La vivo de Kunar

  3. Resonado: Tio estas la speco de virino, kiun mi ŝatas renkonti | La vivo de Kunar

  4. Resonado: Ŝi atendis la mondon | La vivo de Kunar

  5. Resonado: Kaj volonte li asistas vin per La Bambo | La vivo de Kunar

Respondi

Retpoŝtadreso ne estos publikigita. Devigaj kampoj estas markitaj *

Kvizo kontraŭ rubokomentoj: