Monataj arkivoj: Decembro 2009

Ne ekzistas libereco

Mia Libereco-serio atingas sian finon. Por la lasta enskribo por ĉi tiu jaro mi havas ankoraŭ pintan kontribuon. La 65a Internacia Junulara Kongreso (IJK) en Liberec havis la temon „Libereco“. Mi aŭskultis prelegon de Joop Kiefte pri „libera muziko“. Tio instigis min, pripensi enŝutadon de mia muziko al TTT-ejo, kie homoj povas libere elŝuti ĝin kaj pluuzi kaj eĉ eldoni ĝin kontraŭ pago.

Jam dum silvestro mi eksciis, kio estos la tema programo de la IJK. Tial mi havis tempon prepariĝi. Tiu tuta parolado pri libereco memorigis min pri projekto, kiu estis dormanta dum kvar jaroj. Dum la Kultura Esperanto-Festivalo (KEF) 2005 en Helsinko mi estis notinta kelkajn kantoideojn. Mi estis farinta ankaŭ farinta noticojn rilate al la melodio, tute nekutima por mi. Unu kantoideo estis pri libereco. Kio povus esti pli trafa ol IJK en Liberec kun la temo „Libereco“? Mi finverkis la kanton kaj prezentis ĝin kun Sebastian dum la internacia vespero. Kelkaj teknikaj problemoj iomete malhelpis, tamen la reago de la publiko estis tre pozitiva. Estas la unua propra kanto de la Kuracistoj!

Mi metis la plej gravajn informojn al la TTT-ejo www.kuracistoj.de. Tie tamen nuntempe estas ĉefe kruda versio de la enhavo sciinda.

La Kuracistoj: Al la liberec’
foto de la unua prezentado
paĝo kun MP3-dosiero
paĝo kun FLAC-dosiero – libera (!) formato
paĝo kun PDF-dosiero – teksto kaj akordoj
La surbendigo estas de la unua prezentado. En la mezo estas paŭzo, ĉar mi kombinis du videojn.

Intertempe ne nur la Kuracistoj prezentas kantojn de „Die Ärzte“ en Esperanto. Ankaŭ Stephan Schneider adaptis resp. tradukis du kantojn:

Stephan Schneider: “Esperanto ‘stas” (originalo: “Punk ist…”)

Stephan Schneider: “Filo” (originalo: „Junge“)

Nenio pli prezas al la liberec’

La 65a Internacia Junulara Kongreso (IJK) en Liberec kompreneble havis diskejon. Dum du noktoj, estis mia vico dancigi la homojn. Estis la unua fojo, ke mi ne kunportis diskojn, sed komputilon. (La tuta rakonto malantaŭ meritas propran enskribon.) Mi aparte ŝatis, kiom bone funkciis la interkonsento kun DĴ Leo. Tio memorigis min pri miaj plej oraj tempoj kiel DĴ dum la Internacia Seminario (IS) en 1999/2000. Eĉ estis fridujo tie kun kolao kaj bieroj nur por la diskĵokeo.

Sed por ke diskoteko estu sukcesa, necesas trafi la guston de la homoj. Feliĉe kelkaj Rusinoj donis al mi kelkajn bonajn konsilojn por dancigi siajn samlandanojn – kaj tiel ankaŭ la reston de la publiko. Mi notis sur papero la sekvajn kantojn:

DJ Smash: Moscow Never Sleeps
DJ Smash: Волна (DJ Antoine & Yoko Remix Video Edit)
Банд’Эрос: Не зарекайся
Банд’Эрос: Адёс (aŭ ĉu Адиос?) – ĉiel ajn mia somera kanto
Basshunter: Russia privet
Дискотека Авария: Малинки (vidu www.malinki-malinki.ru por aŭskulti la kanton en la reto)

Mi ne surmetis ĉion el tiu listo, sed tio, kio efektive eksonis, estis sukcesa. Ankaŭ fazo kun malmola muziko kreis pozitivan eĥon. La ĉambro bedaŭrinde ne estis la plej taŭga: La bruo ĝenis homojn, kiuj volis dormi, kaj ankaŭ estis problemoj pri la najbaroj. Tial la fenestroj devis resti fermitaj, tiel ke la salono tiom varmiĝis, ke necesis fari „Tübingen-paŭzojn“ kelkfoje. Tamen mi estas kontenta pri la rezulto. Homoj bone amuziĝis – tio estas, kio gravas.

Ekzistas tre mallonga video pri la diskejo:

Pli interesa tamen estas, kion la unua Germana televido raportis pri la IJK. Necesas scii, ke Liberec troviĝas tre proksima al la Germana kaj al la Pola limoj.

La raporto aperis en la malfruaj novaĵoj „Nachtmagazin“ (nokta magazino):

La sama raporto ĉe la oficiala TTT-ejo de la televido: “Esperanto-Kongress: Lebendiges Esperanto – Weltkongress im tschechischen Liberec”.

Libereco – mi ne seniluziigos vin

Dum la 65a Internacia Junulara Kongreso (IJK) en Liberec, mi ne nur ĉeestis koncertojn de Esperanto-artistoj, kiujn mi jam konis (JoMo, Kim J. Henriksen, Tone), sed ankaŭ havis la oportunon, spekti ion novan. De Supernova el Brazilo mi ĝis nun nur konis la albumon. Kompare al la disko, vive la grupo faris multe pli bonan impreson; ĝi prezentis sin en malpli elektronike popa kaj pli peze roka sono. Du muzikistojn el la tri mi jam konis: Rogener Pavinski mi jam renkontis dum la Kultura Esperanto-Festivalo (KEF) 2005 en Helsinko. Leandro Souza Moreira kaj mi jam donis intervjuon al radio dum la Internacia Junulara Semajno (IJS) 2006 en Máko. Kiel mi jam menciis antaŭe, Supernova reludis malnovajn sukcesojn de aliaj Esperanto-muzikgrupoj, interalie “Liza pentras bildojn” kaj “Du homoj” de Persone. Tio aparte plaĉis al mi.

De la koncerto troveblas almenaŭ du videoj:
Supernova: Pasio en katen’

Supernova: Liza pentras bildojn

Liberigu la animon

Kadre de la 65a Internacia Junulara Kongreso (IJK) en Liberec, krom JoMo kaj Kim J. Henriksen aperis tria muzikisto plurfoje sursceneje, Tone el Brazilo. Mi renkontis lin la unuan fojon dum la Internacia Junulara Semajno (IJS) 2006. Ĉifoje li repis dum la tegmenta koncerto de JoMo, la koncerto de Supernova, dum la internacia vespero… mi eble eĉ ne memoras ĉiun okazon.

Jen du videoj faritaj antaŭ tri jaroj dum la IJS:

Esperanto estas nova kanto, IJS 2006:

“Nova Kanto” de Tone:

Li demandis min, ĉu li povas uzi mian kanton “Nokta vivo” kiel akompana muziko por sia repado. (La kanto aŭskulteblas ĉe Ipernity, tie mi ankaŭ ligas al ĉiuj enskriboj pri ĝi.) Mi jesis, ĉar la kontakto estis pozitiva kaj mi estas scivolema pri la rezulto.

Cetere kelkfoje dum la IJK okazis karaokeo en la trinkejo. Ne multo ŝanĝiĝis kompare al la pasinta fojo dum silvestro: Estis grandparte anglalingvaj kantoj kaj por ĉiu, kiu volis partopreni tion, la trinkejo ne estis elteneble brua loko. Mi kantis almenaŭ tri kantojn: “Under The Bridge” de The Red Hot Chili Peppers, “Fly Away” de Lenny Kravitz (denove – multaj el miaj unuaj elektoj montriĝis tamen ne estante en la stoko) kaj “All I Have To Do Is Dream” de The Everly Brothers.

Libereco, libereco

En la muzika programo de la 65a Internacia Junulara Kongreso (IJK) en Liberec ne nur koncertis JoMo, sed ankaŭ alia legendo de Esperanto-muziko, nome Kim J. Henriksen. Li faris koncerton sur la tegmento de la studenta hejmo kie okazis la aranĝo. Tio iĝis tute agrabla afero, precipe kiam ekis subteni lin JoMo kun gitaro, poste Sebastian (de la Kuracistoj) ĉe la elektra basgitaro kaj poste ankaŭ Emanuel ĉe la violono.

De la tegmenta koncerto ekzistas almenaŭ mallonga video en la reto:

Dum tiu vespero la vetero estis tre bona. La ĉielo estis blua. Sed dum la sekva tago okazis la Kultura kaj Lingva Festivalo (KLF), subite komenciĝis terura pluvo.

Vivu vian vivon, estu libera

Dum la 65a Internacia Junulara Kongreso (IJK) en Liberec okazis pluraj koncertoj. Tiun de Pech mi jam menciis hieraŭ. Unu etosa kulmino certe estis la multlingva koncerto de JoMo sur la merkata placo de Liberec. Li kantis en dekoj da lingvoj. Nur malhelpis je la fino la paso de la tempo – je malfrua horo finiĝis la permeso koncerti tie. Alvenis multaj lokaj personoj, kiuj interesiĝis pri la muziko. Oni faris anoncojn en Esperanto kaj en la ĉeĥa. Krome ĉe la rando de la publiko atendis Ĉeĥoj kun faldfolioj por informado. Mi aparte memoras unu Liberecanon, kiu staris meze de la dancantaj esperantistoj kaj estis tute bonhumura.

En la reto mi trovis du videojn pri tiu koncerto. En unu JoMo kantas en la hispana en la alia en la ukraina kun akompano de Kim.

La Kultura kaj Lingva Festivalo (KLF) okazis dum alia tago je la sama loko. Ankaŭ tiam interalie JoMo kantis.

Mi volas liberiĝi

Antaŭ ol la jaro finiĝas, ankoraŭ indas skribi pri somera Esperanto-aranĝo, kiun mi vizitis. Al la 65-a Internacia Junulara Kongreso (IJK), okazinta inter la 18-a kaj la 25-a de julio 2009 en Liberec’ (Ĉeĥujo). Venis 330 homoj el pli ol 40 landoj. La bona afero estas ke ne necesas kolekti ĉiujn fontojn en la reto kaj mem kompili listojn, ĉar la organizantoj jam faris tion per propra paĝo “eĥo de la partoprenintoj“. Mi tamen aparte mencios videojn kaj citos fontojn, kompreneble sen ajna postulo de kompleteco. Estas pure persona elekto, kiu ne respegulas “objektivan kvaliton”.

Plej bonan superrigardon donas video de poligloto:

Li ankaŭ skribis en Esperanto kaj en la angla pri la IJK. Krome haveblas liaj multaj videoj, el kiuj li kunmetis la supran verkon.

Post la prezentado de Marek Blahuŝ, la ĉefa organizanto, mi aliĝis ankoraŭ dum la 52a Internacia Seminario en Biedenkopf. Kial mi ĉifoje donis preferon al la IJK kaj ne al la Kultura Esperanto-Festivalo (KEF)? Mi ne plu estis tiom certa pri ĝi. Unue ĝi devintus okazi en 2007, sed tiam estis ŝovita al 2008. Sed ankaŭ en 2008 ĝi ne okazis. Mi fidis je tio, ke IJK en Ĉeĥujo sub la gvido de Marek iĝos bona.

Kion indas skribi ĝenerale pri tiu IJK? Unue kaj plej grave: Miaj atendoj estis kontentigitaj. Kiu konas min, tiu scias, ke mi kiel aktivula veterano kaj iama kunorganizanto de grandaj renkontiĝoj ĉiam rigardas atente al detaloj kaj ne pretervidas fuŝetojn. Laŭ la nombro de partoprenantoj, la IJK estis malgranda kompare al pasintaj tempoj (t.e. 1990aj jaroj), sed akceptebla laŭ hodiaŭaj mezuroj.

La mapo de la 2a informilo ne bone montris la vojon kaj la akceptado iĝis iom ĥaosa. Tamen iu havis la cerbon, sendi ĉiujn ankoraŭ ne akceptitajn nememzorgantojn al la vespermanĝo. La studenta loĝejo mem estis freŝe renovigita, ĉar en januaro estis okazinta iu vintrosporta aranĝo en Liberec kaj la sportistoj loĝis tie. Kiam unu duŝo ne funkciis, oni komunikis tion al la organizantoj kaj tuj la sekvan tagon venis riparisto! Pri la manĝoj esperantistoj estas aparte grumblemaj (internacia amikeco tamen finiĝas ĉe la stomako), sed mi mem ŝatis tion, kion liveris la kuiristinoj. Dum la tuttaga ekskurso mi veturis al Prago, kie mi tute hazarde lernis ion pri la muziko, kiun Freundeskreis uzis por sia kanto „Esperanto“.

Du mezuriloj montras, kiom bona estis la IJK: La ĉefa organizanto ne estis plena sen nervoj je la fino de la aranĝo. Neniam dum la tuta renkontiĝo, kiam ajn mi alparolis iun de la organizantoj, tiu diris “Mi ne havas tempon!” aŭ donis malafablan respondon, sed ĉiam helpis min.

Ankaŭ la urbeto mem faris tre agrablan impreson kaj bone prezentis sian landon al la eksterlandaj gastoj. Dum unu vespero ni spektis koncerton de la loka rokgrupo Pech. (En la germana, “Pech” signifas “malbonŝanco.) En unu kanto, ili kantis “Esperanto” en la refreno. Alia kanto, “Atlasky”, memorigis min iomete pri “Новый День” de Epidemia. Kompreneble mi aĉetis ilian albumon “Šance na změnu tuňáka” kaj kolektis subskribojn de ĉiuj kvar membroj post la koncerto. Aliaj homoj en la publiko opiniis same pozitive, dancis kiel frenezuloj kaj akiris kompaktdiskojn. Tio siavice impresis la muzikistojn, kiuj faris agrable normalan impreson kaj ĝojis pri tiu entuziasma reago.

Paco de la menso

Estas tempo por skribi pri unu el la kantoj, kiujn mi forte ligas al mia studado. Mi dum multaj jaroj havis ĝin en la kapo, sed ial ne sukcesis trovi la grupon. Verŝajne ĉar mi serĉis malĝustan titolon (“I Got Peace”). Fakte reale temas pri Strike: I Have Peace (On My Mind).

Estis iam en 1997 kiam mi ofte vekiĝis matene kaj la radio aŭskultigis tiun kanton. Tiam mi ankoraŭ tute ne ŝatis hiphopon. (Die Fantastischen Vier ne estas rekta escepto – ili pli similis al germanlingva popmuziko por mi. La sama validas por Fettes Brot.) Tiun kanton pri paco mi tamen ekŝatis. Estis tiu pianoludado (tamen prenita, kiel mi eltrovis nur antaŭ nelonge, de Level 42: Leaving Me Now), la agrabla, kantita refreno kaj tiu harmoniosento, kiun kaŭzas la temo kaj la melodieco.

Estis ĝuste tiuj elementoj, pro kiuj mi jarojn poste ekŝatis Freundeskreis kaj Jovanotti. Sed eĉ se tio nur estis du jarojn poste, rerigardante tio ŝajnas al mi kiel du diversaj vivoj. Imprese, kian evoluon oni povas trairi en malmultaj jaroj – ankaŭ muzike.

Bonvolu permesi al mi prezenti min

Jen tri novaj ekzemploj por artistoj, kies nomojn mi intermiksas. Mi povus fari serion el tio!

Bryan Adams – Ryan Adams
Ben E. King – B. B. King
Clouseau – Clueso

Pri la unua: Tio certe ne estas miriga. Kiom ofte unu litero kaŭzas tiom grandan diferencon? Krome en diskvendejoj oni trovas ambaŭ je la sama loko!

Pri la dua: Tio estas aparte tragika, ĉar mi havas kantojn de ambaŭ.

Pri la tria: La nomon de la Belga popmuzikgrupo oni prononcas same (aŭ almenaŭ) simile al tiu de la Germana muzikisto (“kluzo'”).

La ritmo Dia

Ekzistas elstaraj ekzemploj por sukceso kaj malsukceso. Mi prenis la tempon por kolekti tiujn, kiuj rilatas al muziko:

Mia persona favorito tamen estas Enrique Iglesias: The Rhythm Divine.

Latinmuzika popmuziko – aŭtentika kulturo kun veraj emocioj – certe, homoj! Similan scenon mi jam vidis en la televido de Scooter, kiu ekkriis sen teni la mikrofonon.

Sed oni ne tenu sin nur je la malsukcesoj. Indas rigardi al la sukcesoj:

Laste menciita video ankaŭ ĉion diras pri la muzika kvalito kaj varieco de Rammstein. Plej impresis min tamen akordiona sukceso. Certe mi konas jam la talenton de Kim J. Henrikson, sed tiu knabo ankoraŭ povas instrui unu lecionon aŭ du al multaj personoj: