Arkivoj de etikedoj: spreeblick

Sezonoj ekster tempo

Denove mi malkovris ion interesan tra Spreeblick: Kunmetado de ĉiuj numero-1-sukcesoj en Usono de 1956 ĝis 1992. El ĉiu kanto oni prenis po 5 sekundojn. La rezulto daŭras proksimume 74 minutojn:

Kompreneble eblas trovi multajn argumentojn por tio, ke tiu listo ne bone reprezentas tiujn jarojn: Ekzistas multaj gravaj kantoj, kiuj neniam estis nr-o 1, sed tamen tre sukcesaj. Aliaj apartenis al la ribelema aŭ subgrunda muziko de sia tempo kaj famiĝis sendepende de vendoj – aŭ la graveco kreskis kun la paso de jaroj. Krome la elekto respegulas Usonan vidpunkton. Multaj Eŭropaj artistoj apenaŭ aperas (ekzemple ABBA, Queen, The Police) aŭ tute ne (The Clash, The Cure, Depeche Mode). Fine la daŭro de la muziko kaj jaroj ne kongruas unu al la alia: Se kanto restis longe je pozicio unu, ĝi aŭskulteblas dum kvin sekundoj, same kiel unusemajna furoraĵo. Plek ekstreme tio percepteblas dum la lastaj jaroj kovritaj, por kiuj necesas dek longaj minutoj. Malgraŭ ĉiuj kontraŭargumentoj, la kantolisto tamen servas por ricevi impreson pri la ŝanĝo de la muzikstiloj dum la tempo.

Pri la 1950aj jaroj mi miras, kiom malmulta rokenrolo troviĝas en la listo kaj kiom multaj baladoj. Por la jardeko de junulara frenezeco, tio sonas ege malsovaĝa.

La 1960aj jaroj estas multe pli mia stilo. Ili ankoraŭ tre similas al 1950aj, sed ĝenerale alportas pli fajnan sonon. Estas longa vojo ĝis 1968…

Dum tiu jardeko, ŝajne la muziko konsistis el The Beatles, The Beatles, The Beatles… kaj The Supremes. Imprese, kiom multajn sukcesojn unu grupo havis – kaj kiom longe The Beatles restis popularaj. Krome la kanto “A World Without Love” ankaŭ estis de ili – kaj iam poste reludversio de “Lucy In The Sky With Diamonds” same famiĝis. Kompare al tio, The Rolling Stones, Simon & Garfunkel aŭ The Doors ŝajnas randaj fenomenoj.

En la longa sinsekvo de sukcesaj kantoj, elstaras ekzemplo (hazarda, laŭdire) por la reuzado de kantoj: “He’s So Fine” de The Chordettes jam estis sukceso, poste George Harrison kun “My Sweet Lord” iĝis numero unu. Kelkfoje ankaŭ reludversioj same furoras kiel la originalo, interalie “Venus” kaj “When A Man Loves A Woman”.

La muziko el la fruaj 1970aj jaroj ŝajnas al mi tro ŝarĝita, malrekta, kaj denove aperas multaj baladoj. En la postaj jaroj, aperas la diskoteka epidemio – sonas kvazaŭ senfina diskoteko. Foje funkaj kantoj iomete mildigas la bildon. Ekde la 1970aj jaroj, multaj kantoj estas parto de mia kolekto. Ili ofte troviĝas en la 12 diskoj, el kiuj konsistis mia baza stoko por DĴumado dum miaj unuaj jaroj kiel DĴ. La impreson, esti tro frua por sia tempo, faras la kanto “Pop Muzik”. Ĝi havas la tipan sonon de la 1980aj jaroj, sed jam publikiĝis en 1979.

Dum la jardekoŝanĝiĝo denove okazas boniĝo de la muzika nivelo. Jam en 1981 aperas kanto kun la klasika karaktero de la jardeko, nome “Bette Davis Eyes”. Krome okazas la reveno de rokmuziko mallonge poste per “I Love Rock ‘n’ Roll”. Kaj tuj poste eksonas la unua sintezila sukceso, “Chariots Of Fire”.

El la fruaj 1980aj datas miaj propraj memoroj rilate al muziko. Estis la jardeko de mia muzika sociiĝo. Pro tio mi facile pardonas la muzikajn frenezaĵojn de tiu epoko, precipe la trouzadon de artefarita sono.

Meze de la 1980aj jaroj aperas multa popmuziko kaj multaj malrapidaj kantoj. Sed ankaŭ enestas multaj “klasikaĵoj”, kiuj ankoraŭ ludiĝis kelkajn jarojn poste, dum mia junula tempo en la diskoteko.

Plej grave por Esperantujo: “La Bamba” de Los Lobos ankaŭ troviĝas en la listo!

En la jaro 1991 eksonas la unua elektronika muzikaĵo, kiu jam montras, kien iris la muzika gusto dum tiu jardeko. Necesas noti ke Mariah Carey kaj Whitney Houston ĉiam estis teruraj.

Ĝenerale estas imprese, kiom multaj kantoj estas konataj. Ofte tio estas, ĉar ekzistas tiom multaj reludversioj!

Post tiu brilaĵo, kiu postulas multan tempon por konsumi, mi menciu alian, kiu estas rapide perceptebla: Jen simpla kaj genia Lego-DĴ.

Ni estas parto de io tuta, kio estas pli granda ol vi kaj mi

En Germanio oni fine de septembro lanĉis grandan kampanjon kun la nomo “Du bist Deutschland” (“Vi estas Germanio.”). Ĝi laŭdire gvidu al pli bona etoso en Germanio kaj pli multa identiĝo de la enloĝantoj kun sia lando. La mesaĝoj kaj metodoj uzitaj tamen tre suspektindas laŭ mi. Ĉi tie mi ne volas detale pritrakti tiun temon, unue ĉar mi volas eviti politikajn temojn en mia taglibro kaj due ĉar mi jam aliloke partoprenis diskuton pri la kampanjo – jam komence de majo, kiam oni estis anoncinta ĝin. La interesa afero konsistas el tio, ke la interreto montriĝis loko por diskuti tiajn temojn ekster la influo de la amasmedioj. Tutegale, kiom multaj gazetoj kaj televidstacioj partoprenis en la kampanjo – en la interreto troviĝis aliaj, kritikemaj voĉoj.

Johnny Haeusler, verkanto de la fama germanlingva blogo www.spreeblick.com, tuj post la komenciĝo de la kampanjo instigis kontraŭkampanjon, kiu parodias kaj kritikas la originan. Li pretigis Photoshop-dosieron, kiu jam enhavis ĉiujn gravajn elementojn bone aranĝitajn, tiel ke necesas nur elpensi bonan tekston kaj aldoni taŭgan foton por krei sian propran, personan plakaton. Mi posedas ekzempleron de “Ulead PhotoImpact 8”, ĉar tiun programon mi multe pli facile kaj intuitive kapablas uzi. Fakte mi posedas ĝin jam ekde pli ol du jaroj, sed neniam uzis ĝin. Sed finfine mi havis bonan kialon, ĉar mi ja mem volis partopreni en la parodiado! Sekve mi kreis el la Photoshop-dosiero version por Ulead kaj krome publikigis ĝin sur retpaĝo. Aldone mi prezentas tie kelkajn el la plakatoj en iom ordigita formo kaj donas pliajn informojn pri la dubinda kamanjo. Intertempe mi verkis tri plakatojn. Mi havas ideojn por pliaj, sed dubas, ĉu ankoraŭ indas realigi ilin. La mirinda rezulto de mia retpaĝo estis, ke post mallonga tempo homoj alskribis min kaj la paĝo troviĝis inter la unuaj dek rezultoj, se oni ĉe Google entajpis “Du bist Deutschland”. Mi ne kredintus, ke eblas akiri tiom multan sukceson sen vasta varbado! Blogoj kaj retaj taglibroj kutime multe pli ĉerpas el ligado ol ordinaraj retpaĝaj.

Kadre de la kritika kampanjo, mi registriĝis ĉe flickr.com . Tien eblas meti senpage fotojn, aldoni serĉvortojn kaj priskribojn kaj tiel komforte enretigi kaj publikigi siajn bildojn. Eblas krome aldoni fotojn al diversaj kolektoj. La amuza fakto estas, ke la fotokolekto de la kontraŭkampanjo post nur kelkaj tagoj akiris la unuan Google-pozicion (surbaze de la serĉesprimo “Du bist Deutschland”) – antaŭ la TTT-ejo de la origina kampanjo!

Mi intencis skribi pli detale pri la muziko de la filmo “Richy Guitar“, kies ĉefaj aktoroj estas la junaj membroj de “Die Ärzte“.

Fakte aperis oficiala sonŝpuro en la formo de disketo, sed ĝi nur enhavas la tri Ärzte-kantojn, kiuj estas plej ofte kaj longe aŭskulteblaj en la filmo.

La albumo “Die Ärzte früher! / Der Ausverkauf geht weiter! (1982-83)” aperis en 1989. La eldoncelo certe estis, enspezi pli da mono per malnova materialo, ĉar tiutempe “Die Ärzte” sin estis malfondintaj kaj neniu sciis, ke ili revenos post kelkaj jaroj. La kompaktdisko enhavas krom du novajn kantojn ankaŭ (ĉiujn komplete!) malnovan disketon, minialbumon kaj diversajn kontribuojn por kompiloj. Tiel oni trovas sur la albumo verkojn el la frufazo de “Die Ärzte” kaj ankaŭ kantojn el la filmo – “Teenagerliebe” eĉ en du versioj, “Grace Kelly” kaj “Sommer, Palmen, Sonnenschein“.

La unua albumo “Debil” enhavas “Ärzte Theme (Instrumental)” kaj “El Cattivo“. Inter 1986 kaj 2004 en Germanio estis malpermesata vendi ĝin al junuloj aĝ privarbi ĝin. Ĉar ankaŭ al alia albumo tio okazis (kaj ĝi daŭre havas tiun staton) kaj tiel nur restis unu aĉetebla albumo, “Die Ärzte” eldonis la kompilon “Ist das alles? (13 Höhepunkte mit den Ärzten)“. Tiu enhavas diversajn kantojn el la unuaj tri albumoj, parte en nova formo, kaj tri novajn kantojn. La nura kanto sur ĝi, kiun oni konas el la filmo, estas “El Cattivo (1987 Bad Boy-Mix)”.

Post la furora reapero de “Die Ärzte” kaj sukcesega nova albumo, la malnova diskeldonejo en 1994 publikigis dudiskan kolekton da novaj kaj malnovaj kantoj. Parte temis pri raraj remiksoj, alternativaj versioj aŭ B-flankoj de disketoj. Inter la malnovaj kantoj troviĝas “Grace Kelly” en tiu versio, kiu aperis sur la “originala Ärzte-sonŝpuro por la filmo ‘Richy Guitar'”-disketo. Jes, la oficiala titolo vere tiom longas! Strange, ke la virina parolado tamen sur la alia versio pli similas al tiu de la filmo.

Kiam oni repermesis la ĝeneralan vendadon de “Debil”, la muzikgrupo decidis eldoni ĝin en nova formo: Ili ŝanĝis la titolon al “Devil” kaj aldonis i.a. la kompletan “Richy Guitar”-disketon. La nov-malnova albumo aperis antaŭ nelonge kaj finfine denove haveblas la versioj de la du kantoj “Teenagerliebe” kaj “Ärzte Theme (Instrumental)”, kiel oni konas ilin el la filmo – kun bela saksofono!

La tuta rakonto pri muziko en “Richy Guitar” tamen ne finiĝas ĉi tie, sed nur grava ĉapitro. Ja aperas en la filmo ankaŭ aliaj grupoj, diskoj kaj kantoj…