Arkivoj de etikedoj: maps and atlases

Vivantaj dekoraĵoj

La grupo Maps and Atlases, kies koncerton mi vizitis antaŭ du semajnoj en Münster, publikigis novan disketon kun la nomo Living Decorations. La A-flanko estas kanto de la albumo “Perch Patchwork”, kiun mi aĉetis post la albumo. La B-flanko estas remikso, kiu estis kreita kadre de konkurso de la bando:

Maps and Atlases: Living Decorations (Breton Labs Remix) [rekta ligo al la remikso]

La rezulto tre konvinkas min, kaj tio estas la kialo, entute verki apartan enskribon pri tio. La stilo estas ie inter triphopo, acida ĵazo kaj funko. La mikso estas sufiĉe for de la originalo por esti memstara, sed ne tro fremdigita por esti rekonebla.

Maps and Atlases lanĉis novan remikso-konkurson: Nun oni kreu remikson per elementoj el ĉiuj tri kantoj “Living Decorations”, “Pigeon” kaj “Carrying The Wet Wood”, ĉiuj de la sama albumo. Estas tento, partopreni. Mia pasinta remikso jam okazis antaŭ iom da tempo, kaj ĉifoje estas sendependa grupo kiu eble eĉ mem aŭskultos la rezulton.

Vi sentis vin tiom malgranda

Kiel jam menciite, unu kromefiko de la post-Esperanto-rekontiĝo-sindromo estas la demandoj: Kial tiu bonega etoso devas limiĝi al Esperantujo? Ĉu ne eblas kunpreni ion al la cetera vivo? Kaj unu recepto kontraŭ la sindromo estas, iri al festo.

Kaj jes, serioze: Kial mi ne iras al koncertoj en mia hejmurbo Münster? Ofertoj ja abundas. Mi ja tiom ŝatas la etoson de koncertoj dum Esperanto-renkontiĝoj.

Tial mi finfine realigis tion. Mi ĉiel ajn jam regule informiĝas tra Ultimo, la urba magazino por Münster, pri la kultura programo dum la sekvaj du semajnoj. Mia intenco estis, almenaŭ viziti unu koncerton semajne. Antaŭhieraŭ mi eliris al la ejo Gleis 22 (“kajo 22” – pro la proksimeco al la stacidomo).

Kiel antaŭgrupo ludis Cleo T. el Parizo, Francujo. Ili veturis dek horojn de Parizo dum tiu tago nur por koncerti vespere!

Cleo T.: anonco de Eŭropa turneo

Cleo T.: Song To The Moon

La stilo estas iu miksaĵo inter popmuziko kaj folkoro. Parte iomete memorigis min pri la sonŝpuro de “Im Juli” kaj Esperanto Desperado (la kantoj de Amir).

Mi ŝatis la prezentadon. Ĉiu instrumento estis bone aüskultebla. La sono ne estis maĉita kiel koncertoj de aliaj grupoj. Krome la kantistino estis sufiĉe ĉarma. Kiel percepteblas en la supraj videoj, ŝi ankaŭ parolas en la germana, kvankam ŝajne papage. Post la koncerto mi gratulis ilin pro la prezentado.

La ĉefa grupo de la vespero estis Maps & Atlases el Ĉikago, Usono. Malfacilas priskribi la stilon. La eksperimentemo kaj muzika fajneco pensigas min pri Marillion, la sendependeco al Ted Leo & The Pharmacists.

Mia plej ŝatata kanto estas “The Charm”. Pro ĝi mi aĉetis la albumon “Perch Patchwork”.

Maps & Atlases: The Charm

Maps & Atlases: The Charm (brile vive)

Maps & Atlases: The Charm (kun drumistoj de lernejo)

La grupo havas la interesan kutimon, fini koncerton meze en la publiko. Jen kiel tio aspektis nur kelkajn tagojn antaŭe:

Maps & Atlases: Carrying The Wet Wood (vive meze en la publiko)

Tio tre memorigis min pri gufujo-koncertoj – aŭ pri Esperanto-koncertoj ĝenerale: Tre intima etoso, tre harmonia sento.

Ĉe la TTT-ejo de la bando haveblas senpaga elŝuto de la kanto “Solid Ground”. Krome aŭskulteblas pliaj kantoj ĉe myspace.

Maps & Atlases: Solid Ground

Post la dua koncerto mi havis la okazon babili iomete kun la basisto. Poste mi aĉetis ne nur la jam menciitan diskon, sed ankaŭ t-ĉemizon. Estas tempo, ke mi havas pli multajn, kiuj ne estas Esperanto-t-ĉemizoj!