Arkivoj de etikedoj: la perdita generacio

Naŭmburgo sen vi estas urb’ sen harmoni’

Mia enskriboserio pri la 4a Junulara E-Semajno (JES) en Naumburg/Saale (Germanujo).mem finiĝis, sed mi daŭre havas ion por rakonti. Post la enkondukaj vortoj kaj pri la unuaj koncertoj, la koncerto de La Okulvitroj kaj Jonny M. kaj la silvestra balo kaj gufujo kaj trinkejo kaj maltrafitaj koncertoj kaj DĴumado kaj partopreno en la internacia vespero, la JES finiĝis la 4an de januaro. Same kiel post la 2a JES kaj post la 3a JES, mi ne tuj vojaĝis hejmen, sed ankoraŭ vizitis Berlinon.

La 4an vespere okazis koncerto de Danghera kaj Kim en la trinkejo “Fünf Ziegen”, kies estro parolas Esperanton kaj same kiel mi ŝatas malnovajn Amplifiki-kantojn. Al la trinkejo venis sufiĉe multaj esperantistoj, ankaŭ kelkaj, kiuj antaŭe ne estis ĉe la JES. Tiel mi interalie revidis Alessandra, Italinon el Vercelli, kiun mi ne vidis dum kelkaj jaroj. Ŝi estas kvazaŭ el mia pasinteco kiel junulo… kaj tuj apud mi sidis Roĉjo, kun kiu mi stultumis pri nova kanto por la VIPoj. Nepriskribebla sento, kiel malnovaj tempoj miksiĝis kun la nuno kaj proksima estonteco. Cetere mi ankaŭ revidis Mao, kiu rakontis pri sia tempo kiel juna plenkreskulo. Kelkaj aferoj ŝajne ne ŝanĝiĝas…

La sekvan vesperon okazis post-renkontiĝo ĉe la adreso Danziger Straße 50 (kiel antaŭ du jaroj). Ĉifoje eĉ estis kun karaokeo, kaj mi partoprenis ĝin!

Mi finu per bela anekdoto de la JES, nome la kanto “Berlino sen vi” de Inicialoj DC. La unuan fojon mi aŭskultis ĝin la unuan fojon en septembro 2009. Por kapti la post-JES-etoson, mi jam pli frue ligis al video. Ĉifoje La Perdita Generacio (LPG) unue reludis la kanton kun iomete alia titolo, nome “Naŭmburgo sen vi”. Inicialoj DC ŝanĝis tion al “Naŭmburgo kun vi”. Kaj LPG kadre de alia koncerto ankoraŭ dum la sama JES kreis la version “Naŭmburgo sen ni”!

La perdita generacio (LPG): Naŭmburgo sen vi

Inicialoj DC (i.d.c.) – Naŭmburgo kun vi

Ambaŭ supraj videoj estas de Sjoerd Bosga. Aldone Irek publikigis videon de LPG – Naŭmburgo sen ni ĉe Ipernity. Bedaŭrinde ne eblas rekte montri ĝin ĉi tie.

Ni ŝirmiĝas inter muroj de solec’

Kio restas por diri pri la koncertoj dum la 4a Junulara E-Semajno (JES) en Naumburg/Saale (Germanujo)? Post enkondukaj vortoj kaj pri la unuaj koncertoj, la koncerto de La Okulvitroj kaj Jonny M. kaj la silvestra balo, mi ne plu frekventis iun koncerton fakte.

Dum la novjara nokto okazis kvizo. La 2an de januaro unue koncertis Tone (kiu jam aperis dum la koncerto de Jonny M kiel gastmuzikisto), poste Danghera kaj Kim (kiujn mi jam konis kune de la 3a JES). Nekutime aldoniĝis la vespero de la 3a de januaro, ĉar la JES daŭris ĝis la 4a. Post la internacia vespero ankoraŭ koncertis La Perdita Generacio (LPG).

Aldoniĝas la gufujo-koncertoj, kiujn mi ĉiujn komplete maltrafis: La 30an de decembro koncertis Gijom Armide, la 1an de januaro ĴeLe (Lena kaj Ĵenja Wilke) kaj poste LPG kaj la 2an de januaro unue Inicialoj DC kaj poste Johannes Mueller.

Kvankam mi ĝenerale aprobas la ideon de programo en la gufujo, tio ĉio laŭ mi estis evidente tro. Tio blokis la gufujon dum horoj, tiel ke mi mem havis problemojn, foruzi mian tasopason, ĉar dum multaj noktoj mi simple maltrafis la malmultan “liberan” tempon de la gufujo. Aldone oni uzis teknikaĵojn por tiuj koncertoj (iomete kontraŭ la tradicio) por surbendigi ankaŭ ilin. Sed tio signifis, ke ne povis okazi diskoteko tiam. Do la mesaĝo estas klara: Gufujo-koncertoj volonte, sed ne tiel, ke ili malebligas diskejon aŭ spontanean teumadon kun parolado.

Aliflanke tiel mi pasigis pli multan tempon en la trinkejo. Ĝi havis bonan teamon ĉifoje, kiu diligente laboris. Krome la ĉambro estis farita por trinkejo kaj havis veran etoson – tute male al tiu de la 3a JES! En la trinkejo plurfoje okazis karaokeo (ankaŭ tio iom tro ofte kaj longe laŭ mi – kiu ne ŝatas tion, devis fuĝi), sed krome oni montris muzikvideojn. Dum la novjara nokto mi eksidis kaj mem iomete surmetis videojn, tiel iĝante VĴ Kunar (nova afero!). Tio kunkreis bonan etoson. Cetere la trinkejo disponigis kafon dum la posttagmezoj – tre bona ideo!

Eĉ se mi ne partoprenis tiujn menciitajn koncertojn, mi povas almenaŭ ligi al diversaj videoj faritaj dum ili. Filmis Sjoerd Bosga kaj Irek. Bedaŭrinde ŝajne ne plu eblas rekte enmeti videojn de Ipernity, tiel ke mi nur povas ligi al ili:

  1. Tone – Verva Virin’
  2. LPG – La kosma aventuro
  3. Tone & Jonny M. – Eterna lumo

Inicialoj DC (i.d.c.)

Kim kun Danghera: Ska-virino

La Perdita Generacio (LPG): Lulkanto por piratoj

ĴeLe: Ukraina popolkanto

Gijom Armide: Viaj bukloj

Kaj tiel plu, kaj tiel plu, tra vespera bru’

Post la karavano kaj la unuaj du tagoj, kio krome okazis dum la 3a Junulara E-Semajno (JES) en Gdansko (Pollando)?

La 29an de decembro, vespere unue koncertis Inicialoj DC. Mi ne aparte memoras ion de la koncerto, sed mi ĉiam ŝatis lian muzikon. Poste estis la vico de Kim J. Henriksen, kiun mi pasintfoje vidis, kiam li estis gastbasisto de 42. Grupo nova por mi estis “Danghera”, grupo de kvar Danaj junuloj (17-jaraj, se mi ĝuste memoras), inter ili la filo de Kimo. Ili ludis instrumentan surfrokmuzikon, memoriganta ekzemple al la sonŝpuro de Pulp Fiction aŭ la kanto “Kosmoŝip'” de “Alaksio kaj la Galaksio”, kiu aperis sur la “Esperanto Subgrunde Kompil’“. Je la fino de la koncerto, ili ludis kune kun Kim. La muziko tre plaĉis al mi. Dum tiu nokto la diskoteko daŭris ĝis la 5a proksimume.

La 30an de decembro, unue okazis la koncerto de Johannes Mueller. Mi tamen preskaŭ preskaŭ nenion sekvis de tio, ĉar mi preferis ekstere babili kun homoj. Mi simple ne havis la ĝustan humuron por tio kaj krome mi forte preferas muzikon, al kiu eblas danci.

Tio montriĝis tuj poste dum la koncerto de La Perdita Generacio. Bedaŭrinde ambaŭ kantistinoj ne ĉeestis (unu alvenis nur poste), tiel ke LPG konsistis ĉifoje nur el tri viroj. Tamen ili sukcesis dancigi la homojn.

La muzika programo estis tiom densa, ke eĉ ne estis okazo por aliaj ĉeestantaj muzikistoj kiel ekzemple Jonny M kaj mi, aperi sur la scenejo. Tamen Jonny M dum unu nokto montris siajn DĴ-kapablojn. Li ne surmetis regeon, kiel oni povintus pensi, sed ofte tre pezan, dancigan muzikon, ekzemple Killing In The Name Of de Rage Against The Machine. En Esperantujo Jonny M ankoraŭ havas longan karieron antaŭ si!

Dum alia vespero DĴumis Leo Sakaguchi kaj li havis problemojn, fini la diskotekon. La homoj simple pludancis, tutegale, kiun kanton li surmetis! Li mem estis tre impresita de tio. Nun videblis la avantaĝo de malgranda diskoteko: Ĝi facile pleniĝis kaj la etoso estis ege bona.

Cetere mi daŭrigis la tradicion de ĉokolado-frandado, kiun mi ekis dum post-JES-festo en Berlino unu jaron antaŭe kaj ripetis kadre de la 67a Internacia Junulara Kongreso (IJK) en Kievo (Ukrainujo) en somero. Ĉifoje estis dekoj da diversaj ĉokoladoj kaj mi feliĉigis multajn homojn per ili.

Kio dirindas pri la silvestra balo? Ĝi okazis en la koridoro, sed por la kvanto da partoprenantoj tio estis en ordo, ĉar trinkejo kaj gufujo estis tuj apudaj kaj ankaŭ en aliaj ĉambroj homoj povis sidi. En la manĝejo en la teretaĝo estis plia eblo sidi kaj babili.

Origine ni ne volis komenci la silvestran balon tre frue, sed tiam oni atentigis min pri tio, ke la nova jaro laŭ Moskva tempo komenciĝos jam je la 21a, do unu horon pli frue dum antaŭaj jaroj. La kialo estas, ke Rusujo ne retransiris al vintra tempo, tiel ekde nun ĉiam estos tiel. Pro tio mi haste surmetis muzikon el la filmo “Stiljagi“, kio ege plaĉis al la Rusaj partoprenantoj. Jam dum la 67a Internacia Junulara Kongreso en Kievo (Ukrainujo) mi rimarkis, kiom populara tiu muziko estas. Nun mi sukcesis dancigi la homojn. Tiuj kantoj inivitis al para dancado, kaj mi ege ĝojis, ke mi povis malfermi la vesperon per solenaj muzikaĵoj.

Mi daŭrigis ĝis la nova jaro en Ukrainujo je la 23a horo. Tiuokaze mi surmetis du kantojn, kiujn mi fakte ne havis sur mia portebla komputilo. Mi uzis la interretkonekton kaj Alisa Nikitina proponis du kantojn, nome “Wild Dances” de Ruslana, venka kanto en la Eŭropa kantokonkurso “Eŭrovido” en 2004. La alia kanto estas en la ukraina kaj ege plaĉas al mi!

Тартак: Наше літо (Tartak: Nashe Lito)

Noktomezon mi ne aparte memoras, sed estis deca festo, kaj je la fino nur tio gravas. Mi transprenis la diskotekon ankoraŭfoje inter la 1a (nova jaro en Britujo kaj Irlando) kaj la 3a (nova jaro en Brazilo). (Bedaŭrinde mi ne memoras kun certeco, ĉu mi surmetis la kanton “New Year’s Day” de U2, kiel mi faris kutime aŭ dum tiu tempo aŭ jam tuj post noktomezo. Sed ĉar tio estas mia propra tradicio, mi vetus je tio, ke mi faris.) Ĉar JES finiĝis jam la 1an de januaro, oni devigis nin fini la festadon en la koridoro jam je la 6a matene. Tio klare montras, kial JES denove daŭru tutan semajnon. Tamen la ĉeestantaj festemuloj solvis la aferon, translokigante la tutan aparataron al la kelo, tiel ke la diskoteko povis pludaŭri. Mi enlitiĝis ĉirkaŭ je la 7a matene.

Per tio jam finiĝis la oficiala JES. Sed ankoraŭ restas longa postfestado en pluraj etapoj, pri kiu mi rakontos en alia enskribo.

Nur venu kaj prenu min hejmen

Bedaŭrinde la 2a Junulara E-Semajno (JES) en Burg/Spreewald (Germanujo) finiĝis unu tagon pli frue ol dumsilvestraj junularaj Esperanto-renkontiĝoj kutime. Tion la organizantoj nepre evitu estonte!

Internacia vespero ne okazis. Kaj la homoj, kiuj ankoraŭ estis lacaj de la pasinta vespero, devis tamen festi lastan fojon kune dum tiu aranĝo.

Sed ankaŭ restis unu nokto por montri miajn kvalitojn! Unua okazo estis la koncerto de La Pafklik’. Jam dum la pasinta fojo mi estis envolvita; nun mi transprenis eĉ pli gravan rolon: Mi surmetis la muzikon! Platano (Cyrille Poullet) jam estis petinta min kelkajn tagojn antaŭe pri tio. Dum la lasta posttagmezo ni faris sonprovon. Ĉi tie montriĝis grava kvalito de Cyrille, kiun mi bedaŭrinde ne tro ofte renkontas ĉe artistoj: La preteco, bone prepariĝi. Li faris diskon, sur kiu ĉiuj muzikaĵoj jam estis en la ĝusta ordo. Krome li pene verkis grandan afiŝon, sur kiu li indikis, ĉu inter du kantoj estas paŭzo aŭ ne, kaj aldonis, kiu gastmuzikisto venos. Kaj da ili estis kelkaj: Gijom Armide unufoje transprenis la muzikadon kaj Eric Languillat (Inicialoj DC) kunkantis. Poste venis Martin Miniĥ kun propra kanto. La Perdita Generacio (LPG) helpis ĉe alia muzikaĵo. Kaj je la fino ankaŭ mi venis al la scenejo. Antaŭe mi estis uzinta iomete la elektronikajn gratilojn. Entute estis granda honoro, labori kun La Pafklik’.

Ĉar dum la silvestra balo ne eblis DĴumi por mi pro teknikaj problemoj, nun mi des pli volis transpreni la diskejojn. Estis la nokto de mia DĴ-naskiĝtago. Antaŭ 17 jaroj mi la unuan fojon surmetis la muzikon. Laŭ la jaroj, nun mi estas DĴ dum mia duona vivo.

Mi komencis je la 23a horo kaj 30. La tutan tempon dancis inter 20 kaj 30 homoj, sed neniam sufiĉe multaj por surmeti “La Bamba”. Tial mi rezignis pri tio, prezenti miajn multajn versiojn de la kanto por bambumado. Tamen la homoj bone amuziĝis kaj mi perceptis unu aparte belan aferon: Kelkaj eble restis la tutan tempon, sed aliaj venis por kelkaj kantoj. Tiel mi ofertis ion al multaj partoprenantoj kun tre diversaj gustoj. Cetere jam dum la posttagmezo mi elspezis tempon por kompili liston da kantoj, kiujn mi tute ne estis ludinta dum la semajno, kaj kiuj plej utilos por la lasta vespero. Tiel mi akiris maksimuman muzikan varion. Mia ekstera sonkarto helpis eviti la problemon de tro mallaŭta komputilo.

Je la tria la diskoteko finiĝis, ĉar ankoraŭ okazis karaokeo. Kiam oni unue anoncis tion al mi, mi ne tro ŝatis la ideon. Sed poste mi opiniis, ke estas tute en ordo, tiam fini. Tiel mi povis foriri “nevenkite sur malferma (diskoteka) grundo“. DĴ Leo ankoraŭ donis al mi rabaton kaj invitis min al rondo da trinkaĵoj.

Kion ankoraŭ indas skribi pri la 2a JES? Mi bedaŭras, ke ĝi ne havis veran teman programon. Ja ekzistis iu temo, sed la kontribuoj ŝajnis por mi aparteni al la kutima distra programo. Domaĝe, ke ŝajne ne plu eblas trovi (ŝanĝantan, novan) temon, pri kiu oni volas kaj povas prelegi kaj diskuti altnivele kaj sen deviga harmonio.

Tamen almenaŭ laŭ la plena programtabulo ĉiam okazis pluraj aferoj samtempe. Laŭdojn mi legis aparte pri la novula programo (kaj la gravecon de tiu programero oni ne subtaksu!) kaj la kontribuoj de E@I. Eĉ se venis 50 homoj malpli ol aliĝis, la 2a JES iĝis la plej granda silvestra renkontiĝo en Germanujo ekde la Internacia Seminario 2003/04. Kaj laŭ mia persona impreso, estis la plej bona etoso ekde la Internacia Seminario 2001/02. Laŭ tiuj du mezuroj, estis tre sukcesa aranĝo.

Imprese, kiom grava por estis la babilado kun la aliaj veteranoj (Andi, Ivo, Dmitri). Same valora por mi estis la eĥo, kiun mi ricevis de amikoj kaj homoj, kies opnion mi alte taksas.

Ĝenerale mi retrovis, kio estas por mi esenca parto de mia Esperanto-identeco: Esti parto de io, kio estas pli granda ol mi. Mi sentis min kiel sukero en la kafo: Mi tute miksiĝis kun la amaso, sed ne perdiĝis. Mi estis hejme denove.

Kaj mi ankaŭ sukcesis realigi tion, kio estas la plej grava afero en la vivo por mi. Kutime oni diras, ke “amo estas la plej grava afero de la mondo“. Sed kio, se feliĉa amo ne haveblas? Tiam la jenaj aferoj plej gravas por mi:

  • fari diferencon
  • movi ion en la koroj de la homoj
  • sorĉi brileton al la okuloj de belaj virinoj, rideton al aliaj vizaĝoj, feliĉigi homojn

Por fini mian raportadon pri la 1a Junulara E-Semajno (JES) en Zakopane (Pollando), mi ankoraŭ skribas pri kelkaj programeroj. Ili estis tre diversaj!

Hejmen en la nokto, malfrua teregal’

Dum la 2a Junulara E-Semajno (JES) en Burg/Spreewald (Germanujo) koncertis ankoraŭ multaj diversaj grupoj kaj artistoj.

Johannes Mueller ludis la pianon kaj kantis. Mi opinias, ke li multe pliboniĝis dum la pasintaj jaroj. La kantotekstojn mi parte komprenas tre bone. Restas ankoraŭ kelkaj aferoj por poluri, sed detalan kritikon mi ŝparu ĉi tie. Ĉiel ajn li aŭskultigis al mi tri pecojn de si dum alia tago, kiuj estis en plena roka konsisto. Dum tiu okazo mi diris mian opinion.

Johannes ankaŭ prizorgis la gufujon, kiu festis sian 15-jariĝon. Efektive mi ĉifoje tute ne trinkis teon tie, sed la gufujo ŝajne ĉiam estis la plej longa programpunkto. Tutegale, kiam mi enlitiĝis, homoj poste rakontis al mi, ke tie okazis spontaneaj koncertoj, kiuj daŭris ĝis la mateno. Nur mankis zingibra teo. Multaj partoprenantoj bezonintus ĝin.

Lena & Shenja Wilke, patrino kaj filino, faris akustikan koncerton. Pro tio, ke estis la lasta vespero, ĝi estis iom tro trankvila laŭ mia gusto. Sed facile eblis percepti la altan kvaliton de la muzikado. Dum alia tempo, mi certe povintus pli facile koncentriĝi pri la muziko.

Pli vigla estis La Perdita Generacio. La mallongigo “LPG” en la programo tamen pensigis min pri tute alia afero, nome agrikultura produktado-komunumo en GDR. Kvankam mi posedas ambaŭ albumojn de la Perdita Generacio, mi ankoraŭ ne trovis la tempon por atente aŭskulti ilin. Ili havis multajn ŝatantojn dum la JES; krome ili ankaŭ elradiis bonan etoson. La ulo, kiun mi konsideris la ĉefon, ĝenerale faris tre simpatian impreson. Certe estas grupo, kies muzikon mi devas studi ankoraŭ pli atente estonte.

Bonege funkciis la trinkejo. Ĉiam oni rapide servis, kaj neniam iu el la helpantoj havis malbonan humuron. Inter la haveblaj bierospecoj troviĝis Krombacher. Tio estis mia saviĝo: Neniam mi havis kapdolorojn dum la sekva tago, eĉ se mi estis trinkinta la unuajn botelojn relative rapide. Ankaŭ ekzistis iu Ĉeĥa biero, sed ĝi ne havis la kvaliton, kiun mi atendas de tia biero. Kiam la Krombacher-stoko preskaŭ elĉerpiĝis, la trinkeja teamo rezervis la lastajn botelojn por Sebastian kaj mi! Dum la lasta vespero mi elektis miksitan bieron, ĉar Krombacher ne plu haveblis. Sed tiam estis bona okazo, pri kiu mi skribos poste, por trinki miksaĵon…

En la sekvaj alineoj mi skribos refoje pri la 1a Junulara E-Semajno (JES) en Zakopane (Pollando). Ne mankos kritiko.