Arkivoj de etikedoj: junulara e-semajno

Naŭmburgo sen vi estas urb’ sen harmoni’

Mia enskriboserio pri la 4a Junulara E-Semajno (JES) en Naumburg/Saale (Germanujo).mem finiĝis, sed mi daŭre havas ion por rakonti. Post la enkondukaj vortoj kaj pri la unuaj koncertoj, la koncerto de La Okulvitroj kaj Jonny M. kaj la silvestra balo kaj gufujo kaj trinkejo kaj maltrafitaj koncertoj kaj DĴumado kaj partopreno en la internacia vespero, la JES finiĝis la 4an de januaro. Same kiel post la 2a JES kaj post la 3a JES, mi ne tuj vojaĝis hejmen, sed ankoraŭ vizitis Berlinon.

La 4an vespere okazis koncerto de Danghera kaj Kim en la trinkejo “Fünf Ziegen”, kies estro parolas Esperanton kaj same kiel mi ŝatas malnovajn Amplifiki-kantojn. Al la trinkejo venis sufiĉe multaj esperantistoj, ankaŭ kelkaj, kiuj antaŭe ne estis ĉe la JES. Tiel mi interalie revidis Alessandra, Italinon el Vercelli, kiun mi ne vidis dum kelkaj jaroj. Ŝi estas kvazaŭ el mia pasinteco kiel junulo… kaj tuj apud mi sidis Roĉjo, kun kiu mi stultumis pri nova kanto por la VIPoj. Nepriskribebla sento, kiel malnovaj tempoj miksiĝis kun la nuno kaj proksima estonteco. Cetere mi ankaŭ revidis Mao, kiu rakontis pri sia tempo kiel juna plenkreskulo. Kelkaj aferoj ŝajne ne ŝanĝiĝas…

La sekvan vesperon okazis post-renkontiĝo ĉe la adreso Danziger Straße 50 (kiel antaŭ du jaroj). Ĉifoje eĉ estis kun karaokeo, kaj mi partoprenis ĝin!

Mi finu per bela anekdoto de la JES, nome la kanto “Berlino sen vi” de Inicialoj DC. La unuan fojon mi aŭskultis ĝin la unuan fojon en septembro 2009. Por kapti la post-JES-etoson, mi jam pli frue ligis al video. Ĉifoje La Perdita Generacio (LPG) unue reludis la kanton kun iomete alia titolo, nome “Naŭmburgo sen vi”. Inicialoj DC ŝanĝis tion al “Naŭmburgo kun vi”. Kaj LPG kadre de alia koncerto ankoraŭ dum la sama JES kreis la version “Naŭmburgo sen ni”!

La perdita generacio (LPG): Naŭmburgo sen vi

Inicialoj DC (i.d.c.) – Naŭmburgo kun vi

Ambaŭ supraj videoj estas de Sjoerd Bosga. Aldone Irek publikigis videon de LPG – Naŭmburgo sen ni ĉe Ipernity. Bedaŭrinde ne eblas rekte montri ĝin ĉi tie.

Kaj volonte li asistas vin per La Bambo

Decas mencii ankoraŭ kelkajn aferojn pri la la 4a Junulara E-Semajno (JES) en Naumburg/Saale (Germanujo). Krom enkondukaj vortoj kaj pri la unuaj koncertoj, la koncerto de La Okulvitroj kaj Jonny M. kaj la silvestra balo kaj gufujo kaj trinkejo kaj maltrafitaj koncertoj, la renkontiĝo havis aliajn interesajn okazaĵojn:

Ekzemple okazis finfine denove deca movada programo. Mi memoris, kiel mi parolis pri tio kun kelkaj organizantoj kaj partoprenantoj post la 3a JES. Nun oni realigis la bonajn intencojn. Dum la posttagmezo antaŭ la silvestra balo, okazis prezentado de la renkontiĝoj okazontaj dum la sekva jaro – bonega metodo por disdoni informojn! Aldone estis kunsido, dum kiu oni interkonsentis pri la datoj de renkontiĝoj en 2014 por eviti koliziojn. Krome en la trinkejo unu fojon mi spertis FESTO-preparkunsidon, kiam mi volis preni kafon. La Hungaroj, ĉifoje denove dece granda grupo, kunsidis kaj decidis organizi Internacian Junularan Semajnojn (IJS-n) en 2013!

Alia kulmino sendube estis la prelego de mia bona amiko Holger. Li parolis pri sia pasinteco kiel junulo kaj aktivulo, kiel la spertoj el tiuj jaroj helpis lin poste en la profesio. Mi iĝis tre nostalgia, kiam mi vidis min mem sur kelkaj malnovaj fotoj el la dua duono de la 1990aj jaroj… mi pensas, ke estis tre grave, finfine kaj rerigardante paroli pri la praktikaj partoj de vivo kiel aktivulo. Tro ofte lastatempe mi legas senĉesan memvipadon, kiu gvidas al nenio.

Mi mem maloficiale kontribuis al la distra programo per disdonado de ĉokolado – kiel jam post la 2a JES, dum la Internacia Junulara Kongreso (IJK) en Kievo kaj la 3a JES. Ĉifoje mi kunportis ĉiun ĉokoladon dufoje, tiel ke mi povis fordonaci multajn pakaĵojn por la revojaĝo. Entute estis preskaŭ kvin kilogramoj!

Kiam mi sidis en rondo da Rusoj en la gufujo kaj trinkis teon, dum ni kune muzikis, mi preskaŭ sentis min kiel en Rusujo denove. Ili eĉ kantis pecojn el la filmo “Stiljagi“, tiel ke mi parte povis kunkanti en la rusa!

Ĝenerale estis imprese, kiom hejme mi sentis min, kiam mi estis la sola Germano en diversaj naciaj grupoj. Tutegale, ĉu estis Rusoj, Ukrainanoj, Italoj, Francoj, Hungaroj, Slovakoj… “la tuta mondo estis mia propra dom’“, por uzi (duon)citaĵon de Persone.

Alia bonega fenomeno estis, ke revenis kelkaj homoj, kiuj paŭzis dum kelkaj jaroj. Ili nun havis 30 jarojn aŭ pli, kelkaj el ili familion, sed ili ne povis rezigni pri Esperantujo. Jam estas planoj, regule partopreni kaj montri al la pli junaj homoj, kiom intense oni festis dum antaŭaj tempoj…

Dum la nokto inter la 2a kaj 3a de januaro (kutime la lasta, sed ĉifoje ne), mi denove DĴumis. Mi prepariĝis en la trinkejo, kompilante kantoliston. Poste mi aŭskultigis multajn “klasikaĵojn” el la 1980aj kaj 1990aj jaroj.kaj vere dancigis la homojn. Precipe kelkaj Italoj mirinde longe eltenis. Sekve mi surmetis por ili “Ci vuole un fisico bestiale” de Luca Carboni. Tiu kanto estis ege populara dum la fruaj 1990aj jaroj en Esperanto-diskotekoj dum la Internacia Seminario (IS) kaj mi memoras, kiel mi mem surmetis ĝin dum mia unua DĴ-nokto entute dum la IS en 1993/94.

La lasta kanto iĝis “Nova jaro” de Martin Wiese. Li estis sendinta ĝin al mi kun la peto aŭskultigi ĝin, sed mi ne legis la mesaĝon antaŭ la nova jaro. Tial mi nun faris tion, klarigante la originon de la kanto. Mi ege ŝatas la melankolian stilon – kaj kompreneble, ke DĴ en ĝi ludas gravan rolon!

Martin Wiese: Nova jaro

La 3an de januaro okazis la internacia vespero. Por tiu okazo Riccardo Blüher, nia brila teknikisto el Naumburg, anoncis sin mem por kelkaj kantoj. La fratinoj Geyer bedaŭrinde jam estis for, sed Sebastian kaj mi volonte subtenis lin. Riccardo drumis, Sebastian transprenis la gitaron kaj mi kantis. Ni prezentis “Sen vi” kaj “En kaĉ'” (origine de Team’), du pliajn kantojn el la repertuaro de La Kuracistoj.

Ni ŝirmiĝas inter muroj de solec’

Kio restas por diri pri la koncertoj dum la 4a Junulara E-Semajno (JES) en Naumburg/Saale (Germanujo)? Post enkondukaj vortoj kaj pri la unuaj koncertoj, la koncerto de La Okulvitroj kaj Jonny M. kaj la silvestra balo, mi ne plu frekventis iun koncerton fakte.

Dum la novjara nokto okazis kvizo. La 2an de januaro unue koncertis Tone (kiu jam aperis dum la koncerto de Jonny M kiel gastmuzikisto), poste Danghera kaj Kim (kiujn mi jam konis kune de la 3a JES). Nekutime aldoniĝis la vespero de la 3a de januaro, ĉar la JES daŭris ĝis la 4a. Post la internacia vespero ankoraŭ koncertis La Perdita Generacio (LPG).

Aldoniĝas la gufujo-koncertoj, kiujn mi ĉiujn komplete maltrafis: La 30an de decembro koncertis Gijom Armide, la 1an de januaro ĴeLe (Lena kaj Ĵenja Wilke) kaj poste LPG kaj la 2an de januaro unue Inicialoj DC kaj poste Johannes Mueller.

Kvankam mi ĝenerale aprobas la ideon de programo en la gufujo, tio ĉio laŭ mi estis evidente tro. Tio blokis la gufujon dum horoj, tiel ke mi mem havis problemojn, foruzi mian tasopason, ĉar dum multaj noktoj mi simple maltrafis la malmultan “liberan” tempon de la gufujo. Aldone oni uzis teknikaĵojn por tiuj koncertoj (iomete kontraŭ la tradicio) por surbendigi ankaŭ ilin. Sed tio signifis, ke ne povis okazi diskoteko tiam. Do la mesaĝo estas klara: Gufujo-koncertoj volonte, sed ne tiel, ke ili malebligas diskejon aŭ spontanean teumadon kun parolado.

Aliflanke tiel mi pasigis pli multan tempon en la trinkejo. Ĝi havis bonan teamon ĉifoje, kiu diligente laboris. Krome la ĉambro estis farita por trinkejo kaj havis veran etoson – tute male al tiu de la 3a JES! En la trinkejo plurfoje okazis karaokeo (ankaŭ tio iom tro ofte kaj longe laŭ mi – kiu ne ŝatas tion, devis fuĝi), sed krome oni montris muzikvideojn. Dum la novjara nokto mi eksidis kaj mem iomete surmetis videojn, tiel iĝante VĴ Kunar (nova afero!). Tio kunkreis bonan etoson. Cetere la trinkejo disponigis kafon dum la posttagmezoj – tre bona ideo!

Eĉ se mi ne partoprenis tiujn menciitajn koncertojn, mi povas almenaŭ ligi al diversaj videoj faritaj dum ili. Filmis Sjoerd Bosga kaj Irek. Bedaŭrinde ŝajne ne plu eblas rekte enmeti videojn de Ipernity, tiel ke mi nur povas ligi al ili:

  1. Tone – Verva Virin’
  2. LPG – La kosma aventuro
  3. Tone & Jonny M. – Eterna lumo

Inicialoj DC (i.d.c.)

Kim kun Danghera: Ska-virino

La Perdita Generacio (LPG): Lulkanto por piratoj

ĴeLe: Ukraina popolkanto

Gijom Armide: Viaj bukloj

Jen nova jar’, jen nova jar’

La plej grava vespero de la 4a Junulara E-Semajno (JES) en Naumburg/Saale (Germanujo) kompreneble estis la silvestra balo. Mi jam skribis pri enkondukajn vortojn kaj pri la unuaj koncertoj, la koncerto de La Okulvitroj kaj tiu de Jonny M. Post tiu jam estis la nokto de la jarŝanĝiĝo.

Eble mi unue perdu kelkajn ĝeneralajn vortojn pri la DĴj dum la tuta aranĝo. Estis tre multaj kaj tre diversaj. Ĉeestis iu Melanie, kiu surmetis bonan elektronikan muzikon, se mi ĝuste memoras. Platano aŭskultigis interalie remikson de “Mr Loverman” de Shabba Ranks. Tiu kanto estis furoraĵo dum la Internacia Seminario (IS) en Bad Kleinen en 1992/93! Multa nostalgio alvenis…
Éric Languillat, ankaŭ konata kiel Inicialoj DC (aŭ i.d.c.), estis la plej granda agrabla surprizo. Li surmetis multegajn germanlingvajn kantojn, ekzemple Kraftklub, Françoise Cactus (“Liebe zu dritt”) kaj Klee (“Gold”). Precipe la lasta bonege kongruas al lia propra muziko.

La silvestra balo havis siajn fuŝetojn: Antaŭ noktomezo okazis neniuj klasikaj paraj dancoj. La dancokonkurso komenciĝis nur post noktomezo. Ĉar la trinkejo daŭre funkciis en la kelo, multaj homoj post la silvestra bufedo kaj noktomezo iris tien, tiel ke la salono ne estis tiom plena kaj ne ĉiuj festis en unu granda ĉambro. Ankaŭ mi mem devas transpreni parton de la kulpo, ĉar per kelkaj muzikelektoj mi forpelis la homojn (kio mirigis min, ĉar ne estis nekutima elekto); tamen ili almenaŭ ankaŭ revenis.

Tamen tiuj malbonaĵoj ne ruinigis la ĝeneralan sukceson de la vespero, kaj aliaj aferoj bone funkciis. Iam oni interrompis la diskotekon, por ke La Perdita Generacio (LPG) kantu “Jen nova jar'” (mi nur poste eksciis, ke tio estas origine kanto de ABBA kun la nomo “Happy New Year”). Kvankam mi kutime pretas veti ĉiun sumon, ke tia haltigo de la diskejo detruas la etoson kaj dancemon, ĉifoje ne estis tiel. Eble pro tio, ke la preparado de LPG ne daŭris longe kaj la sono estis bona. Ĉiel ajn estis mia ŝanco por para danco, do mi ne havas kialon por plendi.

Mi mem kvazaŭ komencis la muzikan parton de la vespero, ĉar mi surmetis kantojn el la filmo Stiljagi por la Moskva nova jaro (same kiel dum la 3a JES). Tio dancigis kelkajn homojn, precipe la Rusojn kompreneble, dum kelkaj kantoj. La vera diskoteko komenciĝis nur iom poste.

Post miaj spertoj dum la Somera Esperanto-Studado (SES) en Nitra (Slovakujo), mi denove prepariĝis (same kiel por la lasta nokto de la 2a JES). Krome miaj teknikaĵoj denove funckiis, male al dum la SES.

Por la nova jaro en Finnlando kaj Ukrainujo je la 23a, mi surmetis muzikon el tiuj landoj. Bedaŭrinde mi elektis la malĝustan kanton por Finnlando; ĝi ne estis tiom dancebla kiel tiu, kiun mi intencis. Same kiel unu jaron antaŭe, ĉarma Ukrainanino helpis min kun Ukraina muziko. Tio fakte kaŭzis tre bonan rezulton. Ankaŭ mia iomete tekna versio de “Hej, sokoły” kreis ĝojon ĉe la dancantinoj.

La plej granda honoro por mi kompreneble estis, ke mi rajtis DĴumi ĉirkaŭ noktomezo mem, same kiel kvin jarojn antaŭe kaj la duan fojon entute. Eĉ se mi antaŭe iomete fuŝis: Ĝustatempe antaŭ la jarŝanĝiĝo la granda amaso plenigis la salonon kaj mi distris ilin. Kaj kia kulmino estis, kiam mi surmetis “The Final Countdown” kaj ĉiuj saltis antaŭ mi!

Kiel unu el la unuaj kantoj por la nova jaro, mi surmetis “First Contact” el la sonŝpuro de la samnoma filmo. André Müller (n_true), grandega ŝatanto de tiu filmo, atente aŭskultis kaj iam finfine rekonis ĝin. Tio estis alia persona tradicio de mi – mi faris same kun peco el la filmo “Donnie Darko” kaj elgrande en 2007/08.

La boneco de la nokto montriĝas en tio, kiom longe mi festis. Mi restis veka ĝis la 11a matene kune kun tri aliaj kaj partoprenis la novjaran bufedon.

Se vi estas bona homo

La 4a Junulara E-Semajno (JES) en Naumburg/Saale (Germanujo) ofertis plurajn muzikajn kulminojn. Post enkondukaj vortoj kaj unuaj koncertoj kaj la koncerto de mia propra grupo La Okulvitroj, la vico venu al Jonny M. Lia kanto “En somero” estis furoraĵo en 2010 kaj 2011, mi renkontis lin persone unuan fojon dum la 3a JES, kaj nun mi spertis lin koncertante. Jam kiam li DĴumis unu jaron antaŭe, li foje prezentis kantojn de si, ekzemple “En somero” kaj “Rilaksu”. Krome mian atenton kaptis la germanlingva “Keine Lust”. Sed nun li alvenis kun multaj novaj kantoj en Esperanto.

Kaj kion diri? Mi ŝategas tion! Mi mem miras pri tio, ĉar kutime mi reagas ne tiom entuziasme al naive gaja muziko. Sed mi ŝatas la klaran voĉon, la facile kompreneblajn tekstojn, kiuj ŝajne tute nature kongruas al la muziko, kiam Jonny M kantas ilin. Kaj la ideoj esprimitaj estas idealismaj kaj ne nur bone harmonias al idealoj en Esperantujo, sed ekzemple al Freundeskreis, kiuj laŭ mi estas pinto de (intelekte idealisma) germanlingva hiphopo. Ĉu krome estas hazardo, ke alia granda regeoartisto el Germanujo, nome Gentleman, havas simile melodian sonon en sia voĉo?

“Mi volas diri dankon” estas kompreneble unu refreno, kiu restis en mia memoro. Iam eksonis malrapida kanto pri internacia amo, kaj kvankam mi ne tiom bone eltenas tiun temon (kiam ne estas iu virino, kun kiu mi dancas), mi ŝatis ĝin. Sed la unu kanto, kiu superis ĉiujn, estis “Bona homo”. La muziko kaj la refreno tuj eniris mian orelon kaj restis en mia kapo. Neniu miraklo, ke mi kantis ĝin parte dum trinkeja koncerto en januaro en mia hejmurbo Münster.

Jonny M (interalie: “Bona homo”, la unua kanto)

La aliaj homoj (ekzemple Stela, kiu estas same kritikema kiel mi) opiniis grandparte same, kaj mi aŭdis nur unu kritikan voĉon, kiu ne ŝatis ĝuste tiun naivan feliĉecon. Mia propra grupo “La Okulvitroj” komencis la vesperon, sed Jonny M kaj ni ne konsideris nin la antaŭgrupo. Ni estis ambaŭ bonegaj.

Sed ĉifoje kun sukces’

Post la enkondukaj vortoj kaj la pritrakto de la unuaj koncertoj dum la 4a Junulara E-Semajno (JES) en Naumburg/Saale (Germanujo), finfine venis la tempo por skribi pri la grava evento, kiun mi jam kelkfoje menciis en antaŭaj enskriboj.

Naumburg/Saale estis la loko de mia plej granda muzika malsukceso. Dum la Internacia Seminario (IS) en 203/04 tie okazis la tria koncerto de mia grupo “La Kuracistoj”. La unuan fojon ni koncertis kiel kompleta rokmuzikgrupo, do kun drumo. Ni plivastigis nian repertuaron, ne plu prezentante nur tradukojn de “Die Ärzte”-kantoj al Esperanto, sed ankaŭ tri reludversiojn: “Longe for” de Persone, “Mi kaj ŝi” de Amplifiki kaj “En kaĉ'” de Team’. Sed la koncerto iĝis kompleta katastrofo: La elektra kurento foriris plurfoje, la homoj ne entuziasmiĝis kaj ni neniom kreis la etoson, kiun ni intencis. Mi finis la vesperon serioze ebriigante min kaj farante kelkajn noticojn, kio misiris kaj kio tamen estis bona. Post tio la grupo preskaŭ disfalis. Nur restis Sebastian kaj mi. Tute neatendite ni festis furoran revenon dum la Internacia Seminario (IS) 2005/06 en Xanten kaj poste aperis sursceneje duope (foje kun plia kantistino), en la gufujo aŭ kiel gastmuzikistoj en koncertoj de aliaj artistoj, sed neniam denove en plena roka konsisto.

Simile malagrablan sorton spertis la grupo 42 el Lepsiko. Antaŭ ilia koncerto dum la 2a Junulara E-Semajno (JES) en Burg/Spreewald, ilia basistino forlasis la grupon, tiel ke ili ŝrumpis al duopo. Devis helpi ilin diversaj gastbasistoj. Mi tre bone rilatis al la du restantaj muzikistinoj, la fratinoj Geyer.

Kantisto kaj basisto el unu grupo, gitaristino kaj drumistino el alia – se oni rekte mencias tion, evidentiĝas la ideo, kiu venis al mi iam en 2011 aŭ komence de 2012: Kial ne kunigi la fortojn?

La unuaj planoj konkretiĝis dum mia vizito en Lepsiko, kiam mi aŭdis de la du fratinoj mem, ke ili interesiĝis pri pli granda Esperanto-kantorepertuaro (kiun Sebastian kaj mi havis post tiom multaj jaroj). Dum muzikado en Paderborn kaj provludado en Münster Sebastian kaj mi prepariĝis.

Sed daŭre ni ne ludis kvarope ĉiuj kune. Tio estis granda risko, ĉar interalie pro nesufiĉa kuna ekzercado la koncerto de la Kuracistoj fiaskis en 2003/04. Tial ni decidis, veni al la JES unu tagon pli frue, do la 27an de decembro. Tio tre konvenis al mi, ĉar mi ĉiel ajn jam pro la tradicio ne restas hejme dum tiu tago!

Ke ni entute jam povis provludi dum tiu tago, ŝuldiĝas al la laboro de du homoj: Unue menciindas Leo Sakaguchi. Kvankam ni anoncis nin tre malfrue, li tamen organizis la teknikaĵojn. Ĝenerale li ege bone prizorgis la artistojn kaj DĴjn dum la tuta semajno. Li ĉiam estis trankvila, demandis, ĉu ĉio estis en ordo, kaj provizis trinkaĵojn en fridujo apud la scenejo. Tio estis ege profesia kondutmaniero, do grandan dankon al li!

La alia brilulo estis Riccardo Blüher, la teknikisto el Naŭmburg. Jam dum la unua vespero li kaptis la etoson de ni. Ĉar li mem elradias bonan etoson, li bonege kongruis al Esperantujo. Cetere li ludis en propra bando. Dum la tuta semajno li surbendigis la koncertojn tra la miksilo. Tio poste servis kiel fonto por muziko uzita en Varsovia Vento kaj Muzaiko.

Kiel salono por la vespera programo servis la diskoteko. Oni ne plu uzis la tutan manĝejon kaj la scenejon apud la DĴ-angulo, kio estis tre bona decido. En tiu pli malgranda salono, kiu rezultis el tio, la sono estis bona. La sola malavantaĝo estis, ke la baso bruis sufiĉe ekstere, ankaŭ en la gufujo. Pro tio nia komuna ludado ne plu estis sekreto. Sed la decida afero estis, ke ni povis uzi unu vesperon kaj plurajn posttagmezojn por provludi. Nur tiel ni havis la tempon por eltrovi, kion ni sukcesus prezenti kune kaj por interkonsenti pri kantolisto.

Tio ankaŭ grave kontribuis al tio, ke mi sentis min komforte sur la scenejo. Mi sciis, kie mi povus moviĝi sen ĝeni la aliajn. Grave estis, ke mi kantis preskaŭ ĉion parkere. Tiel ne estis io inter la dancejo kaj mi – alia afero, kiun mi estis misdecidinta en 2003/04. Nun helpis la regula kantado en trinkejo en Münster, ĉar la situacio ŝajnis jam kutima al mi kaj mi havis pli bonan senton kun la mikrofono.

Por la vespero, mi tradukis unu kanton de 42 al Esperanto. “Down the Street” iĝis “Laŭ la strat'”. Aldone mi verkis Esperanto-tekstojn laŭ “We Will Rock You” de Queen. Mi mem miris pri mia efikeco, ĉar dum la pasintaj jaroj mi ne verkis tiom rapide. La unuan fojon mi prezentis kanton de Die Ärzte en Esperantujo sen traduko, nome “Schrei nach Liebe”. Tio estis unu el la gravaj kantoj el mia junulaĝo (kiam mi havis 17 jarojn, ĝi estis aktuala). Helen Geyer dum tiu kanto kunkantis en la saksa kaj Riccardo transprenis la drumon. Por la unuaj kantoj, kiuj venis el la repertuaro de 42, Hanne kantis (kaj mi nur iomete helpis).

Oficiale en la programo estis nur 42, sed homoj kompreneble rekonis la reston de La Kuracistoj. Kaj kune ni nomis nin La Okulvitroj, laŭ propono de unu el la knabinoj dum la provludado. Jen la kantolisto de la 30a de decembro 2012:

  1. Jimmy
  2. Sweet Lady
  3. Whatever You Want
  4. Laŭ la strat’
  5. Ne plu
  6. Solege en la nokt’
  7. Westerland
  8. Junula amo
  9. Mi kaj ŝi
  10. Jen alkohol’
  11. Hej la nizoj
  12. Schrei nach Liebe
  13. Ni vin rokos
  14. La Bamba

Aldonaj informoj:
Kantoj 1-4 estas el la repertuaro de 42 kaj originaloj de ili.
Kantoj 1-3 estas en la angla.
Kanto 4 estis freŝe tradukita por tiu koncerto.

Kantoj 5-8 estas el la repertuaro de La Kuracistoj kaj tradukoj (origine de Die Ärzte).
Kanto 9 estas origine de Amplifiki kaj regula reludaĵo de La Kuracistoj; verkita de Kim J. Henriksen.

Kanto 10 estas kombino de “Jen nia mondo” kaj “Alkohol'”, origine de La Vipoj (Roĉjo kaj mi). Roĉjo kunkantas dum tiu kanto.

La Okulvitroj: Jen alkohol’

Kanto 11 estas traduko el la pola; en Esperantujo diskonigis ĝin JoMo; ĝi estas regula reludaĵo de La Kuracistoj.

Kanto 12 estas en la germana (kaj saksa) kaj origine de Die Ärzte.

Kanto 13 estas origine de Queen; la Esperanto-tekston, kiu ne estas traduko de la origina teksto, mi verkis por tiu koncerto.

Varsovia Vento uzis kelkajn kantojn de la koncerto jam en sia 86a elsendo, nome 4, 10, 13. En la sama elsendo aperis intervjuoj kun la fratinoj Geyer kaj mi. Muzaiko uzis la kantojn 4, 6, 10 kaj parteton de La Bamba. La surbendigojn faris Riccardo Blüher. La mikson por Muzaiko faris Melono.

Post tiom da klarigoj, kion diri pri la koncerto? Al Stela mia kantado tute ne plaĉis. Kaj post aŭskultado de la surbendigoj mi devas konfesi, ke ni ofte fuŝis. Dum la koncerto ekmalfunckiis mia kantomikrofono (neniu koncerto sen teknikaj problemoj – longjara tradicio en Esperantujo!), sed feliĉe ni havis unu troan kaj mi rapide ŝanĝis al tiu, sen ke la muziko haltis.

Sed malgraŭ ĉio, tute sincere: Ni sukcesis! Ni distris kaj dancigis la homojn. Oni ne refaris la eraron de 2003/04, kiam oni provizis seĝojn, kaj ĉifoje estis sufiĉe malluma ĉambro kun malmulta spaco, do idealaj kondiĉoj por ekdanci. Kaj mi eĉ faris ŝercon rilate al VVĈP (Verd-Varmaj Ĉili-Piproj), surmetante ŝtrumpon dum anoncado de unu kanto. (Mi metis la ŝtrumpon sur la manon tamen…)

Naŭ jarojn post unu el la plej grandaj muzikaj seniluziiĝoj en mia vivo, mi revenis al la sama loko kaj refaris tion, kion mi volis fari jam antaŭe – sed ĉifoje kun sukceso! Lokoj ĉiam alportas memorojn, kaj mi devis alfronti mian malnovan timon, ke mi simple ne taŭgas por vera rokmuzika koncerto. Sed per tio ĉi mi kvazaŭ korektis la pasintecon – kiel en la filmo Reen al la estonteco (Back To The Future)!

Esti kantisto en rokgrupo estis mia granda revo – kaj ĝi iĝis realo! Pro tiu subita muzika sukceso, mi sentis min denove kiel en filmo.

Post la koncerto, mi ne bezonis alparoli la virinojn – ili alparolis min! Kaj krom la unu negativa opinio, kiun mi jam menciis supre, ĉiuj aliaj ege laŭdis nin. Estis ankaŭ kelkaj, kiuj memoras la unuajn jarojn de la Kuracistoj, tute ne rekonis min laŭ aŭskultado de ekstere kaj estis tute surprizitaj, kiom bonaj ni iĝis.

Kio pri la estonteco de La Okulvitroj? Nenio estas deviga, ni havas multajn eblojn. Ni povas daŭrigi laŭ la libera tempo, kiun ni havas.

Ĵetu vian cerbon

La serio de enskriboj pri Esperanto-renkontiĝoj, kiujn mi partoprenis ekde 2011, ankoraŭ ne finiĝis. Post la Germana Esperanto-Kongreso (GEK) 2011 en mia hejmurbo Münster, la Esperanto-somero en Ukrainujo 2011 kun la 67a Internacia Junulara Kongreso (IJK) en Kievo kaj Velura Sezono en Jalto, la 3a Junulara E-Semajno (JES) en Gdansko (Pollando) 2011/12, la esperantumado en Lepsiko kaj Berlino en majo 2012, la Komuna Esperanto-Kongreso (KEK) en Berlino unu semajnon poste kaj la Somera Esperanto-Studado (SES) en Nitra (Slovakujo) en julio, la KKPS en novembro 2012, mi nun finfine vortumu miajn spertojn dum la 4a Junulara E-Semajno (JES) en Naumburg/Saale, Germanujo.

Unu momenton, tiu loko sonas konate. Jes, ĝuste, la Naumburg, en kiu okazis jam la 47a Internacia Seminario (IS) en 2003/04 (vidu ankaŭ la fotoalbumon, kiun faris mia frato kaj kiun mi republikigis ĉe Ipernity). Do estis reveno al la sama loko post naŭ jaroj… kaj tio kompreneble alportis memorojn por mi, sed pri tio mi skribu poste.

Unue mi listigu la aliajn fontojn, kiujn mi trovis pri la 4a JES en la reto. Tial estas bone, ke mi verkis mian raporton kelkajn monatojn poste, ĉar tiam mi povas pli facile kompili ĉion:

Kio ĝenerale direblas pri la 4a JES? Finfine ĝi denove daŭris unu semajnon, eĉ se dum iom nekutimaj datoj (28a de decembro ĝis la 4a de januaro). Kun 259 partoprenintoj el 34 landoj, ĝi estis dece granda kaj sufiĉe internacia. Kaj entute estis 91 Germanoj – preskaŭ la sama kvanto kiel dum la sukcesaj jaroj de la Internacia Seminario (IS). Tamen necesas ankaŭ atentigi, ke povintus esti pli multaj partoprenantoj, ĉar okazis preskaŭ neniu varbado. La aliĝilo pretis rekorde malfrue. Mi mem proponis varbi dum la SES. Tie aparte indis varbado, ĉar venis multaj novuloj, kiuj ankoraŭ tute ne konis Esperanto-renkontiĝojn. Sed mi ricevis neniun respondon de la JES-organizantoj. Kaj konsiderante, ke por JES kuniĝis du aranĝoj kun kune proksimume 400 partoprenantoj, eĉ 259 estas magra rikolto.

raporto en la Germana televido

impresoj de Céline Bernard

Pri la vespera programo mi tamen tute ne povas plendi. Denove ĝi estis deca por eta muzika festivalo. Aliaj plendis, ke okazis preskaŭ nur koncertoj, sed laŭ mi tio estas bona evoluo (malfacilas prezenti teatraĵon bone).

La 29an de decembro, la vesperon malfermis Platano (La Pafklik’). Same kiel jam kelkfoje – la pasintan fojon dum la Internacia Junulara Kongreso (IJK) en Kievo – mi helpis, surmetante la muzikon. Dum unu kanto Platano, Jonny M kaj mi eĉ repis triope!

Poste koncertis JoMo, kiu interalie kantis “Jen alkohol’“, la kunmeton de “Jen nia mondo” kaj “Alkohol'”, kiun dum la SES elpensis kaj prezentis Roĉjo kaj mi sub la nomo “la VIPoj”. Dum SES estis ankaŭ la unua fojo, dum kiu JoMo transprenis la kanton al sia repertuaro. Ĉifoje li ŝanĝis iomete la tekston. Dum “La Bambo” mi kompreneble volonte denove helpis lin rilate al kantado.

Mi havas neniun emon, neniun emon

Post mia alvojaĝo en la karavano, kio atendis min dum la 3a Junulara E-Semajno (JES) en Gdansko (Pollando)? La aranĝo okazis en lernejo (kiel en Zakopane antaŭ du jaroj), sed ĉifoje eblis tranokti en junulargastejo, kiu estis nur kvin minutojn for. Tio estis grandega plibonigo kompare al la pasinta fojo en Pollando! La junulargastejo estis tute konvena laŭ miaj bezonoj kaj mi tie ĉiam sukcesis trankviliĝi kaj dormi post festado. Dua granda plibonigo estis vera vespera salono por la koncertoj, kiu situis en akceptebla distanco. En la lernejo mem oni servis la manĝojn. La kuiristinoj estis tre afablaj kaj agnoskis eĉ bazan konon de la pola. Kiam temas pri organizado de renkontiĝo, mi ĉiam atentigas ke rekontiĝo prefere havu iun centran lokon, kien homoj kutime venas kaj povas hazarde renkonti unu la alian. Tio ĉifoje estis la koridoro en la unua etaĝo de la lernejo. Tie haveblis kafo kaj teo senpage. Do ankaŭ tiurilate la 3a JES estis bona.

Aliflanke la JES havis kelkajn fuŝaĵojn, kiujn mi rektas mencias. Plej grave: Ĝi nur daŭris kvin tagojn (2011-12-27 – 2012-01-01)! Oni do ne lernis la lecionon de la 2a JES en Burg/Spreewald, kiu jam finiĝis unu tagon pli frue ol kutime, sed eĉ iri plu en la malĝustan direkton. Jam dum la disdono de la aliĝiloj dum la 67a Internacia Junulara Kongreso (IJK) en Kievo (Ukrainujo) tiu grava miselekto montriĝis. Mi aŭdis homojn diri: “Tio estas malmulte pli ol plilongigita sermajnfino. Por tio mi ne venos!” Certe tio ŝuldiĝis al la fakto, ke la lernejo rekomenciĝis jam la 2an de januaro, tiel ke necesis ordigi kaj redoni la ejon jam dum la 1a de januaro posttagmeze. Sed tio simple signifas, ke lernejo evidente ne taŭgas por unusemajna festado kaj ke necesas trovi alternativon por la fojoj, kiam JES okazos en Pollando. (Cetere ankaŭ la JES en Burg/Spreewald finiĝis unu tagon pli frue ĝuste pro tio, ke necesis redoni la lernejon, kiu servis kiel memzorgantejo, trinkejo, diskoteko kaj salono por la vespera programo.)

Tiu fuŝo montriĝis en la nombro de partoprenantoj: Estis multe malpli ol 200, do paŝo reen.
Aldoniĝis surloke problemoj kun deĵorantoj de la lernejo, kiuj ne estis alkutimitaj al longa festado de la partoprenantoj. Grava kriterio por taŭga ejo estas, ke la estroj scias kaj akceptas tion. Ĝis hodiaŭ oni memoras la fojojn, kiam tio ne okazis dum la Internacia Seminario en Tübingen 1994/95 kaj Trier 2002/03.

La trinkejo estis maletosa. Krome nur tie oni rajtis trinki alkoholaĵojn, sed tio ne funkciis, ĉar la centra renkontiĝejo (kiel skribite supre) estis la apuda koridoro.

Iam dum la semajno Éric Languillat (Inicialoj DC) faris videointervjuon kun mi pri la historio de la gufujo. Bedaŭrinde mi ĝis nun ne vidis la materialon aperi ie, sed li mem diris, ke estis eksperimento kaj li ankoraŭ ne sciis, ĉu kaj se jes kiel li uzos la surbendigon.

Ĉar la renkontiĝo estis tiom mallonga, eblas pritrakti ĉiun vesperon sinsekve sen daŭre ripeti la saman. La 27a de decembro estis alventago, kiel mi jam menciis. La 28an de decembro koncertis Asorti el Litovujo. Mi konas ilian muzikon jam dum multaj jaroj (interalie tio kaŭzis, ke ili aperas en la Elektronika Kompilo), sed estis la unua fojo, ke mi renkontis ilin persone! Ili sufiĉe bone dancigis la homojn. Aparte mi memoras Esperanto-version de “Sweet Home Alabama“. Sekvis koncerto de Gijom Armide, sed tiun mi grandparte maltrafis, ĉar mi preferis ekstere babili kun homoj. Kion mi aŭdis de la koncerto estis sendube altkvalita, sed malgaja kantado kaj pianoludado ne estas io, kion mi eltenas dum longa tempo.

Asorti: Novjara nokto

Dum la nokto okazis karaokeo. Ĉifoje mi prezentis la kanton, nome “Mondo aŭ mi” de Persone.

Poste mi DĴumis. La diskoteko troviĝis en la kelo, do tre for de la trinkejo, kaj estis tre malgranda, tamen taŭgo loko. Mi surmetis muzikon proksimume inter la 1a kaj 30 kaj la 4a kaj 20. Tiam bedaŭrinde oni devigis min ĉesi “por ke ĉiuj homoj iru dormi”. Tiun stiradon de la partoprenantoj mi tute ne ŝatas. Sed kion fari?

Almenaŭ mi sukcesis aŭskultigi kanton de J.B.O., kiun mi estis akirinta lastatempe. Estas parodio de la kanto “Basket Case” de Green Day.

J.B.O.: Los Casos Basketos

La kialo por iri dormi estis, dum la sekva mateno esti veka por pinta programero. (Do mi konsentas, ke estis grava afero, sed pensas, ke ankaŭ eblintus kolekti same multajn partoprenantojn sen deviga fino de la nokta programo.) Mallongan piediron for de la ejo troviĝis iama ŝipkonstruejo, kie siatempe laboris Lech Wałęsa, kiu fondis la sendependan sindikaton kun la nomo “Solidarność” (“solidareco”) komence de la 1980aj jaroj en Pollando. Tio estis grava paŝo al la fino de socialismo en orienta Eŭropo (inkluzive la falo de la Berlina muro). La JES-partoprenantoj fakte renkontis Lech Wałęsa ĉe ties iama laborloko. Li afable respondis diversajn demandojn de la publiko.

Pri la resto de la JES mi rakontos en posta enskribo. Tiu ĉi jam iĝis sufiĉe longa.

Mi estas la pasaĝero

Daŭre validas mia intenco, skribi pri la Esperanto-renkontiĝoj el la jaroj 2011 kaj 2012, kiujn mi partoprenis. Post la Germana Esperanto-Kongreso 2011 en mia hejmurbo Münster kaj la belega Esperanto-somero en Ukrainujo (parto unu, parto du, parto tri, parto kvar), nun venis la vico de la 3a Junulara E-Semajno (JES) en Gdansko, Pollando. Mi estis skribinta pri la antaŭaj du kune en serio de enskriboj (parto unu, du, tri, kvar, kvin, ses, sep plus post-renkontiĝo kaj kvin receptoj kontraŭ la post-Esperanto-renkontiĝo-sindromo). Fakte poste ankoraŭ aperis artikoloj kaj videoj pri la 2a JES en Burg/Spreewald:

JES 2010/11

La video pri la 2a JES komenciĝas per la trajnkaravano kaj tio estas bonega temo por komenci la raportadon pri la 3a JES, ĉar ĉifoje mi mem aliĝis al la trajnkaravano! Kompreneble tio estis iomete freneza decido, ĉar kun 35 jaroj mi ne plu same bone eltenas nokton kun malmulta aŭ preskaŭ neniu dormo. Aliflanke mi eĉ ne estis la plej maljuna kunvojaĝanto de la karavano kaj kiel mi konstatis, tia vojaĝo estas bonega maniero, eniri la etoson de la sekva semajno. Mi estis spektinta videon pri la karavano al la IJK 2011 en Kievo kaj iom enviis ties partoprenintojn, do nun estis tempo por fari tion mem.

Startis diversaj branĉoj el Nederlando kaj Francujo, kiuj finfine kuniĝis en Berlino. Tiam ni estis entute 29 personoj. Sole mi nur vojaĝis ĝis Dortmund kaj tie jam renkontiĝis kun la grupo el Venlo. Sed eĉ pli grave estis, ke tie aliĝis alia pasaĝero, nome Jonny M, kies muzikon mi jam menciis kelkfoje antaŭe. Post multa interreta babilado, nun estis veninta la unua renkonto en la reala vivo! Kaj kiel mi tuj konstatis, li estas ege simpatia kaj bonetosa.

Dum la vojaĝo montriĝis bona ideo, ke mi estis enpakinta mian gitalelon. Plurfoje mi uzis ĝin por muziki! Unufoje tio okazis matene ie en Pollando kun Vlad Dolezal el Slovakujo, kiu estis kunportinta gitaron. Do la karavano eĉ havis plurajn Esperanto-muzikistojn kun si.

Cetere tute hazarde en unu trajno ni renkontis Igor, kiun mi ne estis vidinta dum eble sep jaroj! Li diris, ke al li ege mankas Esperanto-renkontiĝoj kaj ke li denove partoprenu ilin. Dum aliaj okazoj homoj demandis, kiun lingvon nia grupo parolas. Jen kiel informado funkcias.

Entute mi dormis nur kelkajn horojn en Frankfurt/Odro. Kiam ni alvenis al Gdansko, mi estis kompreneble laca. Sed la sperto de komuna vojaĝo estis bonega. Mi ne nur revidis kelkajn amikojn en la trajno, sed konatiĝis kun novaj homoj.

Ne estas hejmo por vi tie ĉi

Antaŭ sep jaroj mi verkis la tekston “kvin receptoj kontraŭ la post-IS-sindromo“. Intertempe la Internacia Seminario jam dum du jaroj ne okazis kaj la fenomeno iĝis konata post multaj aliaj aranĝoj. Tial indis iomete adapti la tekston al la hodiaŭa situacio:

kvin receptoj kontraŭ la “post-Esperanto-rekontiĝo-sindromo”

“post-Esperanto-rekontiĝo-sindromo” (PERS): psika stato de malbonfarto, ankaŭ konata sub la nomo “denove-hejme-bluso“. Okazas kutime post etoso- kaj spertoplenaj Esperanto-renkontiĝoj. Akompanata ne malofte de korpa malsaniĝo kiel malvarmumo, gripo, virusa infekto.

kutimaj simptomoj: deprimiĝo, sopiro al fora loko kaj/aŭ persono, malemo fari ion ajn, malfacileco transpreni la kutiman laboron/studadon/lernadon denove, ĉiutaga vivo eĉ pli griza kaj neeltenebla ol antaŭe.

  1. Faru ion distran kun amikoj. Ne funkcias, se vi estas senamikulo. Por eltrovi, ĉu vi estas senamikulo, sufiĉas fari la teston “Kia esperantisto vi estas?“.
  2. Iru al festo. Problemo: Eble neniu ŝatas aŭ invitas vin.
  3. Ludu komputilan ludon, legu libron, surfu en la interreto – ĉio tio postulas multan tempon kaj koncentriĝon kaj tiel forigas vian atenton de la ĵus pasintaj tagoj. Malavantaĝo: Foruzas vian tempon, helpas vin fuĝi al (alia) nereala mondo – kaj eĉ dependigas vin de viaj memoroj, se vi rigardas la tutan tempon al renkontiĝo-fotoj.
  4. Realigu muzikan projekton, ĉar kreiva laboro bonhumurigas kaj taŭgas eble por plaĉi al aliaj. Risko: Muziko povas memorigi pri la okazaĵoj postlasindaj kaj personoj prefere forgesendaj, do gravas fari nedanĝeran elekton.
  5. Faru konkretajn paŝojn al pozitiva ŝanĝo en via hejma vivo. Tiam vi malpli bedaŭras vian ĉiutagon ekster Esperantujo kaj ĝuos vian vivon pli – kaj tio ja estu tio, kion vi vere volas kaj alcelas. Rimarko: Pozitiva ŝanĝo principe ĉiam eblas. Samtempe la utilo povas esti tre longdaŭra. Tial temas pri la plej forta recepto. Tamen necesas konscii pri ĉio tio.

“Kial ĉio devas finiĝi? Ĉu ne eblas transpreni parton de la energio al la ĉiutago? Kial ne ŝanĝi ion, kio ĝenas?” Jen la kutimaj demandoj, kiuj venas al mi, kiam la sindromo venas al mi. Kaj ĉifoje la vivo eĉ ne aspektas tiom malbone! Plej forta deziro nuntempe estas, denove aktivi pli por Esperanto-muziko. Estas multaj ideoj kaj planoj, kiuj indas realigon.

novjaraj deziroj de Inicialoj DC:

Pri la kanto “Berlino sen vi” de Inicialoj DC, kies videon mi metis hieraŭ en la enskribon, ekzistas rakontinda detalo. Ĝia kantoteskto enhavas alludon al alia kanto: Ĝi finiĝas per la vortoj “Petro iris for”. Ĝuste tiel komenciĝas Pli ol nenio de Persone!

Dum la Junulara E-Semajno (JES) mi lernis, kion signifas “faligi sin en okulojn” el la kantoteksto “Pli ol nenio”. Antaŭ kvin jaroj dum la Internacia Seminario (IS) 2005/06 mi lernis la veran signifon de la kanto “Ĉi nokte” de Esperanto Desperado.

Martin kaj la talpoj: Pli ol nenio

Tiu video bonege taŭgas por ilustri la PERS-efikon: Oni vidas gajajn homojn festante kaj tuj volas reen al tiu etoso. Ĉiuj fortaj memoroj revenas – neniam disfalas.