Arkivoj de etikedoj: gdansko

Neĝo dancas en la stratoj

Pri la 3a Junulara E-Semajno (JES) en Gdansko (Pollando) mi rakontis en tri partoj (parto unu, parto du kaj parto tri). Sed ĝuste ĉar la renkontiĝo finiĝis jam post kvin tagoj, mi plilongigis mian feriumadon alimaniere.

Mi pagis du pliajn noktojn por resti en la junulargastejo. Tio jam je la 1a de januaro estis tre praktika paŝo, ĉar tiel mi povis sufiĉe dormi post la silvestra festado.

Iam dum tiuj du tagoj mi sidis antaŭ la akceptejo de la junulargastejo kun Roĉjo. Li laboris per sia portebla komputilo kaj samtempe aŭskultigis muzikon. Iam mi demandis, kion li estis aŭskultanta. Montriĝis, ke tio estas Muzaiko! Post Radio Esperanto, Radio Verda, esPodkasto kaj Varsovia Vento ekestis plia Esperanto-radio, kiu dissendas Esperanto-muzikon kaj raportojn. Bedaŭrinde daŭris tedaj, longegaj diskutoj pri la uzorajtoj de Esperanto-kantoj eldonitaj de Vinilkosmo, kiujn mi ne volas pritrakti ĉi tie. Mi konscias pri la valoro de tia reta radio, des pli ĉar ĝin faras junaj aktivuloj, kiuj mem regule partoprenas Esperanto-renkontiĝojn. Tio signifas, ke ili estas sociemaj homoj – kaj de tiaj mi supozas, ke ili kapablas kunlabori. Krome ili havas rilaton al ĝenerala Esperantujo kaj ne sidas solaj en siaj ĉambroj. Dum JES funkciis informstando pri Muzaiko kaj mi konis plurajn kunlaborantojn jam antaŭe. Do la tuta projekto ŝajnas al mi bona kaj havanta estontecon. Tamen ĝis tiu hazarda situacio mi mem ne estis aŭskultinta Muzaikon!

En la junulargastejo ankoraŭ restis kelkdek homoj. Kun kelkaj el ili mi iris al naĝvespero, tiel farante programeron de kutima renkontiĝo. Tio estis bonega okazo por ripozi! Ni ankaŭ saŭnumis. Mi memoras, ke dum unu el la paŭzoj mia menso liberiĝis de ĉiu pezo kaj mi komencis pripensi samplobazitan muzikprojekton, kiun mi estis komencinta jam jarojn antaŭe, sed kiu restis nefinita ĝis tiam. Fakte dum la posta somero mi finis ĝin – estas Nokto ĉe la plaĝo, trankvila acidĵaza muzikaĵo, kiu tute kongruis al la etoso de la naĝvespero. Cetere ĉeestis minimume tri membroj de La Perdita Generacio, do la artista influo, kiu kutime tre helpas inspiri min, ne mankis.

La 2an de januaro, kun kelkaj aliaj mi faris longan promenon tra Gdansko. Fakte ĝis tiam mi ne estis vidinta multon de la urbo mem. Montriĝis, ke ĝi estas pitoreska kaj interesa urbo. Dum minimume unu el la du vesperoj mi elpakis mian gitalelon kaj ludis kaj kantis iomete. Dum tiuj tagoj mi refoje vizits Polan restoracion, kiu situis ne tro for de la junulargastejo.

Fruposttagmeze la 3an de januaro mi veturis kun Andi Münchow al Varsovio. Laŭ rekomendo de Aga, ni uzis sufiĉe malmultekostajn busojn de la Sveda firmao Polski Bus. Montriĝis, ke la sidlokoj estis ege komfortaj kaj ke la buso ofertis senpagan interreton dum la vojaĝo! Tiel mi povis retumi la tutan tempon.

Mi tranoktis en Tamka Hostel, kiun estis rekomendinta al mi Enrico el Italujo. Ke mi sufiĉe spontanee organizis mian pluvojaĝon kaj restadon, estis paralelo al la pasinta jaro. Tiu tranokteblo montriĝis tre taŭga al miaj bezonoj. Interalie tie haveblis senpaga reto. La stranga afero estis, ke mi estis la sola turisto, kiu parolis en la pola al la junaj, belaj deĵorantinoj. Ŝajne esperantistoj tamen faras diferencon.

Mia patrino estis donacinta al mi nove aperintan libron pri Varsovio. Tage mi do uzis ĝin por esplori la urbon memstare, kaj tio montriĝis bonega decido. La libro gvidis min al lokoj, kiujn mi neniam estus eltrovinta mem. Sed ankaŭ mia libro pri la pola bonege servis min. Unu tagon mi sukcesis kompreni menuon, kiu nur estis skribita en la pola. Tiel mi povis viziti lokojn, kiujn turistoj ne frekventas kutime, kaj esti la sola eksterlandano.

Vespere mi renkontis aliajn esperantistojn. Dum unu tago ni renkontiĝis en la loĝejo de Irek, dum alia vespero ni iris al la klubo Lucifero, kies estroj iam estis lernintaj Esperanton. Survoje mi hazarde vidis la stadionon, kiun oni estis rekonstruanta por la Eŭropa piedpilka ĉampionado.

La 6an de januaro, mi vojaĝis per la Varsovio-Berlino-ekspreso al Berlino. Kiel mi jam menciis pli frue, mi vizitis Berlinon trifoje en 2012, kaj tio estis la unua fojo.

Pro mia restado en Varsovio, mi estis maltrafinta la post-JES-feston. Unu jaron antaŭe mi ege ĝuis ĝin. Sed anstataŭe mi festis ortodoksan kristnaskon kun diversaj Berlinaj belulinoj.

Unu tagon poste mi renkontiĝis kun Chuck Smith kaj kelkaj aliaj. Ni ludis la Wii-ludon “Rock Band”. Fakte interalie estis eldono kun kantoj de “The Beatles”. Pro la antaŭa renkonto de Ukrainaninoj kaj Moskvanino (dum JES kaj poste), kompreneble mi devis kanti Back In The U.S.S.R.!

Post tiuj tri diversaj daŭrigoj de mia feriumado, mi tamen finfine devis vojaĝi hejmen. Sed tiun tempon mi ege ŝatis, kaj ĝi influis mian Esperanto-vivon dum la resto de la jaro 2012. Pri tio mi skribos alian fojon pli detale.

Aldone la raportoj de aliaj JES-partoprenintoj:

Mi havas neniun emon, neniun emon

Post mia alvojaĝo en la karavano, kio atendis min dum la 3a Junulara E-Semajno (JES) en Gdansko (Pollando)? La aranĝo okazis en lernejo (kiel en Zakopane antaŭ du jaroj), sed ĉifoje eblis tranokti en junulargastejo, kiu estis nur kvin minutojn for. Tio estis grandega plibonigo kompare al la pasinta fojo en Pollando! La junulargastejo estis tute konvena laŭ miaj bezonoj kaj mi tie ĉiam sukcesis trankviliĝi kaj dormi post festado. Dua granda plibonigo estis vera vespera salono por la koncertoj, kiu situis en akceptebla distanco. En la lernejo mem oni servis la manĝojn. La kuiristinoj estis tre afablaj kaj agnoskis eĉ bazan konon de la pola. Kiam temas pri organizado de renkontiĝo, mi ĉiam atentigas ke rekontiĝo prefere havu iun centran lokon, kien homoj kutime venas kaj povas hazarde renkonti unu la alian. Tio ĉifoje estis la koridoro en la unua etaĝo de la lernejo. Tie haveblis kafo kaj teo senpage. Do ankaŭ tiurilate la 3a JES estis bona.

Aliflanke la JES havis kelkajn fuŝaĵojn, kiujn mi rektas mencias. Plej grave: Ĝi nur daŭris kvin tagojn (2011-12-27 – 2012-01-01)! Oni do ne lernis la lecionon de la 2a JES en Burg/Spreewald, kiu jam finiĝis unu tagon pli frue ol kutime, sed eĉ iri plu en la malĝustan direkton. Jam dum la disdono de la aliĝiloj dum la 67a Internacia Junulara Kongreso (IJK) en Kievo (Ukrainujo) tiu grava miselekto montriĝis. Mi aŭdis homojn diri: “Tio estas malmulte pli ol plilongigita sermajnfino. Por tio mi ne venos!” Certe tio ŝuldiĝis al la fakto, ke la lernejo rekomenciĝis jam la 2an de januaro, tiel ke necesis ordigi kaj redoni la ejon jam dum la 1a de januaro posttagmeze. Sed tio simple signifas, ke lernejo evidente ne taŭgas por unusemajna festado kaj ke necesas trovi alternativon por la fojoj, kiam JES okazos en Pollando. (Cetere ankaŭ la JES en Burg/Spreewald finiĝis unu tagon pli frue ĝuste pro tio, ke necesis redoni la lernejon, kiu servis kiel memzorgantejo, trinkejo, diskoteko kaj salono por la vespera programo.)

Tiu fuŝo montriĝis en la nombro de partoprenantoj: Estis multe malpli ol 200, do paŝo reen.
Aldoniĝis surloke problemoj kun deĵorantoj de la lernejo, kiuj ne estis alkutimitaj al longa festado de la partoprenantoj. Grava kriterio por taŭga ejo estas, ke la estroj scias kaj akceptas tion. Ĝis hodiaŭ oni memoras la fojojn, kiam tio ne okazis dum la Internacia Seminario en Tübingen 1994/95 kaj Trier 2002/03.

La trinkejo estis maletosa. Krome nur tie oni rajtis trinki alkoholaĵojn, sed tio ne funkciis, ĉar la centra renkontiĝejo (kiel skribite supre) estis la apuda koridoro.

Iam dum la semajno Éric Languillat (Inicialoj DC) faris videointervjuon kun mi pri la historio de la gufujo. Bedaŭrinde mi ĝis nun ne vidis la materialon aperi ie, sed li mem diris, ke estis eksperimento kaj li ankoraŭ ne sciis, ĉu kaj se jes kiel li uzos la surbendigon.

Ĉar la renkontiĝo estis tiom mallonga, eblas pritrakti ĉiun vesperon sinsekve sen daŭre ripeti la saman. La 27a de decembro estis alventago, kiel mi jam menciis. La 28an de decembro koncertis Asorti el Litovujo. Mi konas ilian muzikon jam dum multaj jaroj (interalie tio kaŭzis, ke ili aperas en la Elektronika Kompilo), sed estis la unua fojo, ke mi renkontis ilin persone! Ili sufiĉe bone dancigis la homojn. Aparte mi memoras Esperanto-version de “Sweet Home Alabama“. Sekvis koncerto de Gijom Armide, sed tiun mi grandparte maltrafis, ĉar mi preferis ekstere babili kun homoj. Kion mi aŭdis de la koncerto estis sendube altkvalita, sed malgaja kantado kaj pianoludado ne estas io, kion mi eltenas dum longa tempo.

Asorti: Novjara nokto

Dum la nokto okazis karaokeo. Ĉifoje mi prezentis la kanton, nome “Mondo aŭ mi” de Persone.

Poste mi DĴumis. La diskoteko troviĝis en la kelo, do tre for de la trinkejo, kaj estis tre malgranda, tamen taŭgo loko. Mi surmetis muzikon proksimume inter la 1a kaj 30 kaj la 4a kaj 20. Tiam bedaŭrinde oni devigis min ĉesi “por ke ĉiuj homoj iru dormi”. Tiun stiradon de la partoprenantoj mi tute ne ŝatas. Sed kion fari?

Almenaŭ mi sukcesis aŭskultigi kanton de J.B.O., kiun mi estis akirinta lastatempe. Estas parodio de la kanto “Basket Case” de Green Day.

J.B.O.: Los Casos Basketos

La kialo por iri dormi estis, dum la sekva mateno esti veka por pinta programero. (Do mi konsentas, ke estis grava afero, sed pensas, ke ankaŭ eblintus kolekti same multajn partoprenantojn sen deviga fino de la nokta programo.) Mallongan piediron for de la ejo troviĝis iama ŝipkonstruejo, kie siatempe laboris Lech Wałęsa, kiu fondis la sendependan sindikaton kun la nomo “Solidarność” (“solidareco”) komence de la 1980aj jaroj en Pollando. Tio estis grava paŝo al la fino de socialismo en orienta Eŭropo (inkluzive la falo de la Berlina muro). La JES-partoprenantoj fakte renkontis Lech Wałęsa ĉe ties iama laborloko. Li afable respondis diversajn demandojn de la publiko.

Pri la resto de la JES mi rakontos en posta enskribo. Tiu ĉi jam iĝis sufiĉe longa.

Mi estas la pasaĝero

Daŭre validas mia intenco, skribi pri la Esperanto-renkontiĝoj el la jaroj 2011 kaj 2012, kiujn mi partoprenis. Post la Germana Esperanto-Kongreso 2011 en mia hejmurbo Münster kaj la belega Esperanto-somero en Ukrainujo (parto unu, parto du, parto tri, parto kvar), nun venis la vico de la 3a Junulara E-Semajno (JES) en Gdansko, Pollando. Mi estis skribinta pri la antaŭaj du kune en serio de enskriboj (parto unu, du, tri, kvar, kvin, ses, sep plus post-renkontiĝo kaj kvin receptoj kontraŭ la post-Esperanto-renkontiĝo-sindromo). Fakte poste ankoraŭ aperis artikoloj kaj videoj pri la 2a JES en Burg/Spreewald:

JES 2010/11

La video pri la 2a JES komenciĝas per la trajnkaravano kaj tio estas bonega temo por komenci la raportadon pri la 3a JES, ĉar ĉifoje mi mem aliĝis al la trajnkaravano! Kompreneble tio estis iomete freneza decido, ĉar kun 35 jaroj mi ne plu same bone eltenas nokton kun malmulta aŭ preskaŭ neniu dormo. Aliflanke mi eĉ ne estis la plej maljuna kunvojaĝanto de la karavano kaj kiel mi konstatis, tia vojaĝo estas bonega maniero, eniri la etoson de la sekva semajno. Mi estis spektinta videon pri la karavano al la IJK 2011 en Kievo kaj iom enviis ties partoprenintojn, do nun estis tempo por fari tion mem.

Startis diversaj branĉoj el Nederlando kaj Francujo, kiuj finfine kuniĝis en Berlino. Tiam ni estis entute 29 personoj. Sole mi nur vojaĝis ĝis Dortmund kaj tie jam renkontiĝis kun la grupo el Venlo. Sed eĉ pli grave estis, ke tie aliĝis alia pasaĝero, nome Jonny M, kies muzikon mi jam menciis kelkfoje antaŭe. Post multa interreta babilado, nun estis veninta la unua renkonto en la reala vivo! Kaj kiel mi tuj konstatis, li estas ege simpatia kaj bonetosa.

Dum la vojaĝo montriĝis bona ideo, ke mi estis enpakinta mian gitalelon. Plurfoje mi uzis ĝin por muziki! Unufoje tio okazis matene ie en Pollando kun Vlad Dolezal el Slovakujo, kiu estis kunportinta gitaron. Do la karavano eĉ havis plurajn Esperanto-muzikistojn kun si.

Cetere tute hazarde en unu trajno ni renkontis Igor, kiun mi ne estis vidinta dum eble sep jaroj! Li diris, ke al li ege mankas Esperanto-renkontiĝoj kaj ke li denove partoprenu ilin. Dum aliaj okazoj homoj demandis, kiun lingvon nia grupo parolas. Jen kiel informado funkcias.

Entute mi dormis nur kelkajn horojn en Frankfurt/Odro. Kiam ni alvenis al Gdansko, mi estis kompreneble laca. Sed la sperto de komuna vojaĝo estis bonega. Mi ne nur revidis kelkajn amikojn en la trajno, sed konatiĝis kun novaj homoj.