Interese, kia konekto foje ekzistas inter artistoj, kiujn mi ?atas. Eric Languillat, anka? konata kiel Inicialoj DC, reludas kanton de Robyn. La komuna bazo – melankolia elektronika popmuziko – estas evidenta, tiel ke mi miras, kial tia reludversio entute surprizas min.
Platini45: Da?re dancas sole mi
Mi ne tute komprenis, kial la artisto estas “Platini45” – ekzemple ?u tio estas alia projekto. Krome mi konfesas, ke mi ne kontrolis la kvaliton de la traduko.
Hiera? mi denove vivtenis mian promeson por la nova jaro, almena? unufoje semajne eliri. ?ifoje la rekomendo venis de tri diversaj fontoj samtempe: Ultimo, la urba magazino por Münster, la blogo Spreeblick kaj kolegino. Denove mi iris al Gleis 22, sed ?ifoje mi estis a?etinta bileton anticipe.
Kiel unua grupo ludis The Tom, fakte kiel anstata?o de la bando planita origine. Muzike ili estis en ordo, sed la kantado nur estis avera?a. Interese, ke krom du akustikajn gitarojn kaj drumon ili uzas akustikan bason. Germanoj kantantaj popmuzikon en la angla estas nenio eksterordinara. Precipe la tekstoj tute ne volis eniri mian orelon, kaj mankis iomete kulminoj.
Sed tio ne gravis, ?ar absolute furoris la ?efa parto de la vespero, Pål Moddi Knutsen el Norvegujo. Interalie li jam gajnis stipendion de siaj samlandanoj a-ha.
Imprese, kiel tiu juna artisto (23-jara?a) kapablis krei etoson. Jam dum sia enkonduka parolado li bonege atingis la homojn. Li pardonpetis pro la 40-minuta pa?zo anta?e kaj rekomendis al ?iuj sidi?i. Tio fakte bonege ta?gis, por ke ?iuj vidu la kompletan scenejon. Mi tamen preferis stari malanta?e, ?ar mi ne sciis, kiom pura estis la planko. Tutegale, kio okazis – la muzikistoj ?iam reagis profesie. Unue ekestis brusono el unu de la mikrofonoj, kiun necesis ?an?i tuj post la unua kanto. Poste alia mikrofono falis el sia tenilo, sed la muzikistino, kiu ludis la violon?elon, remetis ?in.
La grupo entute kreis kompaktan sonon kvarope. Unu ludis drumon kaj perkutilojn, Moddi kantis, gitaris kaj kelkfoje uzis akordionon, la virino ludis la violon?elon kaj foje kantis kaj la lasta ludis elektran kaj akustikan basojn kaj foje kantis.
Tre impresis min, ke Moddi havas iomete ra?kan vo?on dum malla?ta kantado kaj parolado, dum li kapablas kanti la?te kaj klare. Kia kombino!
La unua kanto de la koncerto ankora? ne estas surbendigita (estis io pri vampiroj en la titolo, se mi ne eraras). ?i jam montris ?iujn atutojn de la grupo. Dum la lasta regula kanto “7!”, okazis triopa kantado, kiu vere ravis min. Meze de la koncerto eksonis Krokstav-emne en la norvega. Tiuj tri estis miaj plej ?atataj muzika?oj de la vespero. Mi opinias, ke anka? la sinsekvo de la kanto montris bonan elekton.
Pål Moddi Knutsen: Krokstav-emne
La muziko memorigas min pri Cleo T. Kaj Maps & Atlases (la? la instrumentoj respektive la klareco) kaj Azure Ray (la? la trankvila, iomete melankolia etoso). ?iujn tri grupojn mi estis spektinta dum anta?aj koncertoj en la sama ejo.
Post la koncerto mi a?etis du diskojn: Unu estas la albumo “Floriography” (aperinta ?ijare la? la kovrilo!), la alia la albumeto “Rubbles”. Du kantoj estas samaj, sed tio ne ?enis min. Iomete kurioze, ke la kanto “Floriography” ne trovi?as sur la samnoma albumo mem!
Kelkaj kantoj a?skulteblas ?e MySpace. Mallonga recenzo de la albumo legeblas ?e Spreeblick (en la germana).
Nun sekvas kontribuo por la kategorio “muziko por plenkreskuloj”. Kolego sendis al mi ligon kun bona kanto. ?i nomi?as “Seek Up” kaj estas de Dave Matthews Band.
Fakte Dave Matthews rolis kiel gastaktoro en unu epizodo de Dr. House. Krome du kantoj de li ludi?as en du aliaj epizodoj. Mi spektis kvin sezonojn de tiu serio dum la pasinta jaro.
La kanto estas tiom longa, ke ?i venas en du partoj:
?i plej similas al “Bring On The Night” de Sting, la? la ?enerala stilo anka? memorigas pri Menino. La? la longeco ?i pensigas min pri This Strange Engine de Marillion.
Hiera? mi menciis Peter Schilling. Fakte mi jam skribis pri la bonegaj remiksoj de lia kanto “Major Tom / Völlig losgelöst”, kiuj aperis en 1994. Sed ankora? restas rakontinda anekdoto, kiu okazis kadre de la ciferecigado de mia muzikkolekto. Mi komencis fari tion en majo 2009 kaj dum la unuaj tagoj, mi ial denove interesi?is pri la origina disketo kun la teknoversio. De ?i ekzistas versio en la germana kaj la angla. En mia kolekto ?is tiam nur estis la remikso-disketo. Mi decidis a?eti anka? la alian disketon en la germana. Jen komparo de la du titololistoj:
Major Tom ’94 [Radio Version] 3:42
Major Tom ’94 [Club Mix] 3:42
Major Tom ’94 [Chillout Mix] 4:40
Moon Travelling 4:58
Peter Schilling & Bomm-Bastic: Major Tom ’94 (Deutsche Version) (Radioversion)
?enerale mi plej ?atas la radioversion de tiu disketo. La kluba mikso enhavas kelkajn interesajn instrumentajn partojn. La tria versio komenci?as bone, sed poste ne plu ravas min. La kvara titolo ne kaptis mian atenton ?is nun.
Major Tom ’94 [Spacewalk Remix] 4:08
Major Tom ’94 [Moontrip Remix] 6:10
Major Tom ’94 [Flying Remix] 3:31
Peter Schilling & Bomm-Bastic: Major Tom ’94 [Spacewalk Remix]
?iuj tri remiksoj havas ion propran interesan: La unua plej ta?gas por unua a?skultado kaj konsumado. La dua havas bonegan komenci?on; fakte tiu instrumenta parto estas la plej bona el amba? diskoj. Anka? la fino pla?as al mi. ?i estas sama a? tre simila al la komenci?o de la tria versio.
Kutime oni devas honti pri remiksoj kaj teknoversioj el la 1990aj jaroj, sed pri la tri trenco-remiksoj mi estas tre kontenta. Ili klare supertrafas la disketon kun la novaj versioj. Kompreneble mi anka? posedas la originalon el la jaro 1982.
La hiera?a enskribo ankora? instigis min iomete pli skribi pri Paso Doble kaj reludversioj. Ne nur Blümchen estis sukcesa kun kanto de ili! En la sama jaro, en kiu Jasmin Wagner fami?is, la grupo “Das Modul” reludis alian grandan sukceson de Paso Doble en moda simpla teknovesto:
Das Modul: Computerliebe (1995)
Certe oni povas diskuti, kio aspektas pli strange hodia?: ?u la teknovideo kun la akraj koloroj el la 1990aj jaroj a? la kostumoj de la duopo el la 1980aj jaroj? Por mi tamen la viva prezentado ricevas pli mildan priju?on.
Paso Doble: Computerliebe (vive en 1985)
En la koncerta versio, la originalo estas iomete malla?ta. Tial por bona komparo mi ser?is videon kun la surbendigita versio. Tamen necesas konscii ke la akompanaj bildoj ne estis faritaj por la kanto origine!
Paso Doble: Computerliebe (1985) – kun scenoj el japanstila desegnoserio
Skribante pri japanstilaj desegnoj: Ekzistas interesa paralelo al alia kanto de la sama grupo. Videon de tiu kanto mi trovis unue nur kun similspecaj bildoj. Tial mi enmetas ?in ?i tie:
Paso Doble: Herz an Herz (1985) – kun scenoj el japanstila komputila ludo
La kantistino de Paso Doble pensigas min pri aliaj kantistinoj el la sama tempo, ekzemple tiuj, kiuj jarojn poste da?rigis sian karieron en sukcesaj grupoj kun elektronika popmuziko, ekzemple 2raumwohnung. Sed anka? Klee sonas simile, kvankam la kantistino estas pli juna.
Cetere la viro el la duopo Paso Doble interalie verkis la tekston por “Kleiner Satellit” (1995) – alia granda sukceso de Blümchen. Kaj li kunlaboris kun Peter Schilling, alia artisto de la nova Germana ondo (“Neue Deutsche Welle”, NDW) por kelkaj albumoj de li. La sinteziloj je la fino de “Computerliebe” tre memorigas min pri la fina parto de lia granda sukceso “Völlig losgelöst (Major Tom)”.
Por informi?i pri artistoj el tiu (relative mallonga) periodo, mi forte rekomendas la TTT-ejon www.ichwillspass.de. Tie facile legeblas, kiu kie aktivis poste. Kelkaj biografioj estas tre impresaj muzike.
Hiera? mi estis ?e du naski?tagaj festoj. La unua estis por 35a, la dua por 25a naski?datreveno. La programo estis tre diversa: ?e la unua ni vizitis kinejon por spekti la filmon “Clerks”, kiun la invitinto mem elektis. Poste ni iris al gastejo por agrable vesperman?i. ?e la dua homoj venis en kostumoj (nuntempe estas karnevalo!) kaj ?io okazis en la lo?komunumo kiel dum pasintaj jaroj.
Mi estis kunportinta durdiskon kun kopio de mia ciferecigita muzikokolekto. Anta? kelkaj jaroj, D? Arafat kaj mi parolis pri la ideo, kolekti muzikon el la 1990aj jaroj, ?ar atendeble balda? okazus festoj kun muziko nur el tiu jardeko, same kiel tio ekzistis jam por la 1970aj (en la 1990aj jaroj) kaj la 1980aj (en la 2000aj jaroj). Nun estis veninta la tempo por elprovi tiun projekton. Por multaj el la ?eestintoj, la 1990aj jaroj estis tio, kio la 1980aj jaroj estis por mi: La muzika jardeko, kiu formis la guston kaj la memoron. Sed en la 1990aj jaroj, malgra? ?iuj muzikaj abismoj, anka? aperis la muziko de mia generacio.
D? Arafat volonte helpis al mi kompletigi la muzikan kolekton por la festo kaj anka? la gastigantino, pro kio mi estis tre dankema. Anta?e mi estis sufi?e nervoza ?u tio koncepto povas funkcii, sed poste ?io elturni?is bone. Mi distingis krude inter la jenaj stiloj: Rok- kaj popmuziko (mirinde malmulta), peza muziko, hiphopo (rimarkinde akceptita dum la festo), elektronika muziko (unuflanke forta tekno, aliflanke le?era danceja muziko), knabogrupoj (kaj knabinogrupoj). Precipe la le?era diskoteka muziko el tiu epoko estas hontinda, sed la homoj ?atis a?skulti tion kun ironio kaj pro nostalgio. Estas harstarige, kiom bonkvalitan impreson faras la muziko de knabogrupoj el hodia?a vidpunkto: Tion kreas la fakto, ke intertempe ekzistas multegaj popsteluloj, kies vo?ojn oni korektas per muzikaj programoj (kaj ties rezultoj estas facile senteblaj pro la artefarita sono).
Unu ekzemplo por embarasa elektronika muziko el la 1990aj jaroj estas Blümchen (bur?e: Jasmin Wagner). Mi memoras, ke mi dancis al ?ia kanto “Kleiner Satellit” dum la Internacia Junulara Kongreso (IJK) 1996 en Güntersberge. Dum la hiera?a festo mi surmetis tion, sed pli frue “Herz an Herz”:
Blümchen: Herz an Herz (1995)
Tuj poste mi surmetis brilan reludversion, kiun mi estis trovinta anta? pli ol kvin jaroj. La homoj ne konis ?in, sed ege ridis:
Die Schröders: Herz an Herz – Herzschlag Remake (1996)
Sed la origina versio tute ne estas el tiu jardeko. Kiel ofte, la originalo venas el la 1980aj jaroj:
Iom post iom mi kapablas klare difini, kio estas la muziko de mia generacio. Nirvana kaj Pearl Jam certe apartenas al la gravaj grupoj. Alia mencienda bando estas Rage Against The Machine. Precipe la kanto Killing In The Name i?is klasikâjo. Interalie dum la metalroka festivalo anta? kelkaj jaroj grupo da muzikaj veteranoj ludis ?in. Mi ankora? bone memoras, kiel homoj dancis al tiu kanto dum la Internacia Seminario (IS) frue de la 1990aj jaroj.
Nun mi finfine akiris la albumon “Rage Against The Machine”. Plia eta mejl?tono de muziko el la 1990aj jaroj do apartenas al mia kolekto.
Kiel mi jam skribis anta?e, post la transloki?o al nova lo?ejo mi i?is civitano de Münster, mia naski?urbo, kaj kadre de tio la urba administrado donacis al mi DVD-n. Temas pri du elsendoj de la krimserio “Wilsberg” kies rakonta?oj okazas en Münster! Origine estis libroserio… kaj Münster anka? havas propran eldonon de Tatort, la plej fama kaj sukcesa krimserio en la Germana televido.
?iel ajn ?e unu Wilsberg-epizodo mi tre miris: Tiun scenon mi jam konis el alia kunteksto!
Cetere la dua Germana televido ofertas specialan servon en la interreto: Eblas legi la muzikoliston por multaj memproduktitaj filmoj kaj serioj. Jen ekzemple la filmmuziko por tiu Wilsberg-epizodo, kiun mi supre menciis. Aldone haveblas videoj, en kiuj la komponistoj parolas pri sia laboro.
Da?re mi vivtenas mian intencon, unufoje semajne eliri. Pasintan semajnon mi ne estis ?e koncerto, sed faris ion alian kun amikoj. Hiera? mi denove sekvis rekomendon de Ultimo, la urba magazino por Münster, kaj biciklis al la ejo Gleis 22. Post la unuaj du fojoj (Azure Ray, James Husband kaj Sir Simon Battle, Maps and Atlases kaj Cleo T.) kun tre fajna muziko nun sekvis vespero de punkroko. Mi jam unufoje estis ?e punkroka koncerto en tiu loko dum somero 2009. Tiam iomete ?okis min, ke la spektantaro konsistis grandparte el kalvaj viroj kun dikaj ventroj, kiuj portis nigrajn t-?emizojn por montri, kiom junaj ili ankora? estas. Tio ne ?ajnis interesa perspektivo por la sekvaj dek jaroj…
Sed ?ifoje la publiko estis tre miksita – viroj kaj virinoj, junuloj kaj veteranoj. Unue ludis Execution Themes, kiu venas el Münster mem. Mi estis tre agrable surprizita de la kvalito. Ili bone prezentis sian programon. La drumon ludis virino! Mi poste gratulis ilin pro la bona koncerto.
Sekvis TV Buddhas el Israelo. Fakte la membroj lo?as en Berlino nuntempe, sed la? propra informo ili apena? restas tie ?ar ili tiom ofte voja?as de koncerto al koncerto. Pri la grupo anka? ekzistas dokumenta filmo pri desastra turneo tra Usono en 2010. ?i nomi?as “Band In The Modern World” kaj montri?os en Münster post du semajnoj. Anka? tiu grupo konvinkis min. Denove la drumon ludis virino! Mi poste parolis kun unu el la muzikistoj kaj a?etis la albumon “Dying At The Party”.
La ?efa grupo de la vespero estis Tyvek el Detroit, Usono. ?e ili virino ludis la bason. Do kiu diris, ke punkroko estas vira afero? Ili ludis pli rapidan muzikon, sed same pla?is al mi kiel la anta?aj du grupoj. Beda?rinde ili ne plu havis kompaktdiskojn por vendi, sed nur kasedojn kaj vinilajn diskojn. Mi ankora? sufi?e longe babilis kun la kantisto kaj gitaristo.
?enerale mi preferas kutime pli melodiajn stilojn. Sed ?uste dum tiu tago mi bezonis ion pli malmolan. Kaj ?iuj muzikistoj, kun kiuj mi parolis, faris tre simpatian impreson.