Dum la IS okazis pluraj koncertoj. Mi ne scias, kiu elektis la artistojn, sed mi tre ĝojis pri la rezulto!

Esperanto Desperado ludis sen Kim, fakte de la normala grupo ĉeestis nur Amir, la gitaristo/kantisto. Lin akompanis du neesperantistoj, kiuj jam rolis kiel gastmuzikistoj sur ambaŭ albumoj. La koncerto ekde la unua kanto konvinkis min. Ĉiuj tri bone regis sian instrumenton kaj mi tre ŝatis la kantadon de Amir. (n_true ja en sia IS-raporto male opinias kaj preferas la voĉcon de Kim, sed li evidente havas alian guston ol mi.) La plej kormova momento por mi estas, kiam Esperanto Desperado ludis “Feliĉe“, por kiu mi skribis novan strofon antaŭ pli ol unu jaro. Do finfine mia kvara strofo estas oficiala! Kaj Amir eĉ petis min veni antaŭen, por ke mi mem kantu ĝin. Tion mi kompreneble faris – mi ja ŝatas kanti kaj stari en la mezo.

Éric Languillat, ankaŭ konata kiel Initials DC, faris tre specialan koncerton. Li ludis la gitaron kaj kantis, dum lia komputilo montris videojn kaj sonigis la reston de la muziko. Stile temis pri elektronika popmuziko, foje kun pli fortaj rokelementoj, foje kun inklino al trenco. Jam kiam mi menciis lian muzikon la unuan fojon en mia taglibro, mi havis altajn esperojn pri lia estonta laboro. Tiu impreso estis konfirmita, kiam mi skribis pri nova kanto de li. Sed la koncerto tamen superis miajn atendojn: Sian ideon, uzi videojn akompanante la muzikon, li brilege realigis, kaj krome la homoj multe pli verve dancis al la elektronika muziko, ol mi pensintus antaŭe. Esperantujo finfine havas “Depeche Mode”-stilan artiston…

Dennis Rocktamba, pri kies aktiveco mi raportis jam antaŭ pli ol jaro, nun koncertis kun sia nova grupo “The Rolls”. Tri tre profesiaj muzikistoj kun li ludis mikson el regeo kaj funko. La etoso estis nekredeble bona. Mi ne kapablas imagi, kiom bona ĝi estos, se “The Rolls” uzos pli multajn tekstojn, kiujn la homoj konas kaj kunkantas. (Tio estis fakte la nura manko, kiun mi sentis.) Je la fino, mi aĉetis la KDn de “The Rolls”, kvankam mi scias ke la sonkvalito ne estas elstare bona kaj kvankam kompreneble surbendigo ne povas redoni la etoson de viva koncerto – almenaŭ se temas pri tiu ĉi grupo.

Rigardo reen – la 6a de januaro 2004

La okdekunua enskribo antaŭ unu jaro – fotaroj de la IS 2003/04, DĴ-jubileo, DĴ-umado en la trinkejo.

Resume pri la IS en Wetzlar mi skribus: Antaŭe mi serioze pripensis, partopreni la lastan fojon, ĉar la tuto ŝajne tiom ŝanĝiĝis. Nun, post la IS, mi demandas min, kiel mi iam povis serioze pensi tion… la IS ege bonhumurigis min! Kaj mi nepre apartenas tien. Mi povas distri la homojn kaj mem distriĝi.

Aparta bonuso estas, ke la unuan fojon ekde jaroj mi vojaĝis hejmen sen senti min malbone en koro kaj anim’. Tio eblis, ĉar mi saĝe evitis la flirto-dilemon: Se oni flirtas sen sukceso, oni revenas hejmen kiel frustrita persono. Se oni flirtas sukcese, oni revenas hejmen kun la penso, ke ja la amata persono estas nun ie for en la mondo. Mi ja ricevis la rektan pruvon, ke mi estas atraktiva ulo. Ĉu tio kiel “kora rezulto de la IS” ne sonas iom magre? Tute ne laŭ mi, ĉar pli ol tion la tuta jaro 2004 ne alportis. Mi ĝoju, ke tiun pasintjaran kulminon mi jam atingis (kaj laŭ mia persona takso eĉ supertrafis) en 2005.

Ankaŭ muzike la IS estis grandega sukceso! Dum mi antaŭe serioze ekdubis pri la utilo de miaj klopodoj en muzika Esperantujo, nun mi vidas ke vere io moviĝas. Finfine mi trovis homojn kiuj havas vidpunkton similan al la mia.

Mia muzika prelego ne estis vaste vizitata, sed la ĉeestantaj aŭskultantoj ĝuis ĝin. Petra Fantom kaptis la okazon por surbendigi ĝin – eble tio servos kiel materialo por ŝia fina universitata laboro! La postaj babiloj kaj opiniesprimoj montris, ke miaj ĉefaj kritikpunktoj / kvalitokriterioj kongruas kun la ĝenerala publiko. Jen la ĉefaj ideoj:

• Bonaj tekstoj enhavas rimojn. Tiel ili iĝas memorindaj kaj memoreblaj.
• Bonaj tekstoj sekvas la Esperanto-gramatikon. Specialaj poeziaj reguloj ne estas senlime eluzeblaj.
• Bona kantado respektas la prononcadon kaj akcentadon de Esperanto.
• Bonaj tradukoj devas krome kontentigi pliajn postulojn.
• La muziko estu laŭeble dancebla.

Pri la aliaj muzikaj okazaĵoj mi raportos poste. Tiel mi ankoraŭ havos temojn por pluraj tagoj…

Rigardo reen – la 5a de januaro 2004

La okdeka enskribo antaŭ unu jaro – muzika rerigardo al la IS 2003/04.

Do, kia estis la IS en Wetzlar? Jen kion mi pensas…

plej bone, plej malbone kaj cetere

Rerigardo

2004 estis longa kaj malhela jaro. Do mi ne estas trista, ĉar ĝi finiĝis, sed male ĝojas, ke mi rajtis sperti ĝian finon. Ne estas memkomprenebla afero.

Kiam la sekva jaro atendis ĉe la horizonto kaj mi rerigardis kune kun miaj plej bonaj amikoj, mi tamen sentis min tre bone. Je la fino, mi ja tamen eltenis ĝis nun, kaj tio kuraĝigas kaj donas esperon pri la estonteco.

Mi pensas, ke mi lernis mian lecionon en 2004. Ne eblas kuri for de la pasinteco. Longe mi faris tion kaj rifuzis akcepti la realon. Mi kuris ĉiam pli rapide kaj samtempe restis je la sama loko. Sed nun mi komprenis, ke por ke mia vivo iru antaŭen denove, necesas unue alfronti kaj ordigi la pasintecon. Je la fino de la ĵus pasinta jaro, mi povis ĝui la paŭzon, kiun mi nun vere meritis. Nova ŝanco atendas min kaj mi nur devas preni ĝin.

Kien iros mia vivo muzike kaj private en 2005? Mi ne scias. Sed mi ankaŭ ne bezonas scii tion antaŭe. Tio estas tre trankviliga penso.

Mankas ankoraŭ la muzika novaĵo por ĉi tiu tago – jen ĝi, eta sed valora: Century Media Records, fama metalroka diskeldonejo, ofertas multajn kantojn sur MP3-paĝo de sia TTT-ejo. Mi forte rekomendas la kantojn “End of all hope” de Nightwish kaj “The Cage” de Sonata Arctica. Jen kiom bone sonas fantazia metalroko plena je melodioj. Krome rimarkinda estas “Gaia” de Tiamat; ĝi estas kodita en malpli alta kvalito ol la kutima, sed sonas tamen imprese.

Rigardo reen – la 3a de januaro 2004

La sepdekoka enskribo antaŭ unu jaro – rerigardo al 2003, muzike kaj private.

Denove mi lastminute prepariĝis por la IS. Ĉiam temas pri preparado de kelkaj KDj.

Ekde kelkaj jaroj, al tio apartenas “silvestra KD”, kiu komenciĝas per “The Final Countdown” de Europe, sekvita de “New Year’s Day” de U2. Ĉifoje mi unue pensis, ke mi rezignu pri la KD kaj rompu la tradicion, sed tamen lastminute kelkaj ideoj pri eventuala enhavo venis al mi kaj mi ĝustatempe realigis ĝin. Mi tamen ne verkis la novan eldonon de mia “multlingva KD”, kiun mi intencis fari ekde la pasinta IS (kiom rapide pasas jaro). Sed mi havas preskaŭ ĉiujn kantojn kun mi, nur disigitaj sur pli ol 1-2 KDj. Kvankam dum freneza festado do estus kroma laboro, nun mi ŝparis tion. Ĉiam alceli cent procentojn ne estas realisma vidpunkto.

Por mia prelego pri Esperanto-muziko, mi aŭskultis tri KDjn kiuj aperis dum la pasintaj monatoj. Ankoraŭ restis kvara, sed post la tria mi jam ne plu havis nervojn por elteni plian aŭskultadon. (Mi ĉiam faris notojn pri la muziko, la tekstoj ktp., do ne estis simpla superfaca konsumado, sed tre intensa ago.)

Ial mi ege malbonhumuriĝis de tiu laboro kaj malbone dormis. Fakte hieraŭ matene mi sentis min terure. Sed vespere pluraj Esperanto-amikoj kontaktis min, kio tre ĝojigis min. Tio montris al mi, kio vere gravas: Ne novaj KDj, reguloj aŭ diskutoj, sed amikoj.

Rigardo reen – la 24a de decembro 2003

La sepdeksepa enskribo antaŭ unu jaro – nova versio de la kantokolekto, revido de iamaj sambazlernejanoj.

La tempo ŝajne forflugas – jam mi retrovas min sojle de kristnasko. Sed kvankam mi estas ege laca, mi ne malaperos sen ankoraŭ fari du enskribojn. Kio okazis dum la pasintaj semajnoj? Mi aŭskultis multan metalrokan muzikon. Sed pri tio mi skribu alifoje pli detale.

Aperis la speciala, plilongigita versio de la trilogio “Mastro de la Ringoj” sur DVD. Entute la tri filmoj daŭras preskaŭ 12 horojn. Nur frenezuloj rigardus la tutan verkon seninterrompe! Ĝuste tial mi faris tion kun kelkaj amikoj. Ni komencis sabate je la 17a kaj finis dimanĉe je la 5a. Kompreneble ni faris kelkajn etajn paŭzojn por manĝi kaj alporti novajn trinkaĵojn. Origine mi planis foriri post la dua filmo, sed tamen senprobleme eltenis ĝis la fino. Mi ne pensintus, ke mi tiom facile restus veka dum preskaŭ la tuta nokto. Evidente mi ne estas tiom senenergia, kiel mi pensis.

Okazis lasta festo en mia amikaro por ĉi jaro. La unuan fojon post longa tempo mi sukcesis amuziĝi, sen ke iuj timoj aŭ pesimismaj pensoj en mia kapo ĝenis min. Jes, evidente estis longa jaro kaj longa vojo por iri.

DĴ Arafat eksterordinare bone plenumis sian taskon. La homoj inkluzive mi ekscitite dancis. Fakte mi sentis min kiel dum mia junula tempo en la IS-diskoteko. Tiam mi dancis de la malfrua vespero ĝis la mateno, eniris la diskotekon kiel la unua (krom la DĴ) kaj forlasis ĝin kiel la lasta persono. Ekde la IS 2000/01, pli kaj pli ofte mankis al mi la energio por elteni longan dancadon. Kompreneble tio ĝenis kaj zorgigis min. Ĉu tio estas signo de malfortiĝo, kiun alportas la aĝo? Verŝajne ne, kiel mi nun eltrovis. Simple mankis al mi la energio, ĉar mi estis tro kaptita en projektoj kaj postenoj. Mi ĝojas ke mi nun denove koncentriĝis pri mia plej grava tasko, kiun mi iam forgesis kaj longe neglektis, nome vivi mian vivon.

Por fari tion, mi komencis ordigi mian vivon. La ordigado jam bone sukcesis, sed ankoraŭ daŭriĝas. Unu grava ago estas reorientiĝi pri la vere gravaj kaj necesaj aferoj kaj rezigni male pri tiuj, kiuj ne utilas kaj nur forŝtelas tempon. Tial mi antaŭ kelkaj tagoj malaliĝis de kaj , kvankam estas nekutima paŝo por esperantisto, ĉar laŭdire oni ja restu konektika. Sed, sincere: Mi ne plu emas respondi ĉiam la samajn demandojn, nur ĉar mankas aktualigo de la komunumo-paĝoj kun bonaj ligoj (kiujn mi jam proponis antaŭ monatoj). Same mi ne plu emas korekti plejparte anglalingvajn komencantojn, kiuj faras ĉiam la samajn erarojn kaj malofte poste korektas siajn enskribojn, sed ofte refaras la samajn erarojn poste. Certe por anglalingvano la lernado de fremda estas io tute alia ol por mi: Se oni venas el mondo, en kiu lingvolernado estas superflua luksaĵo, jam du etaj frazoj kun kvar eraroj validas kiel impresa rezulto. Sed en mia propra, privata mondo, en kiu ekzistas rapide lernebla lingvo kaj helpiloj kiel reta gramatiko kaj reta vortaro, tiel ke oni povas pliboniĝi, la sama rezulto estas mizera. Mi ĉesu revi pri tio, ke miaj penoj vere estas fruktodonaj. Homoj ne volas akiri la lingvan nivelon, kiun mi taksas dezirinda. Tial mi ne plu bezonas senti min respondeca pri korektado aŭ respondado de komencantaj enskriboj. La veraj respondeculoj, se io tia entute ekzistas, estas Nordamerikaj aktivuloj, kiuj ne laciĝas helpi al samlingvanoj.

Kaj mi eĉ pripensas, estonte eble eĉ malpli enmiksiĝi en granda parto de la Esperanto-mondo. Tio ne nur koncernas projektojn kaj organizojn, sed ankaŭ aliajn retajn taglibrojn.

Post kvin monatoj kaj duona, mi denove lasis tondi miajn harojn. La rezulton la belulinoj jam povis prijuĝi dum la menciita festo. La reagoj estis pozitivaj – kion atendi plu? Krome mi hodiaŭ aĉetis novan parfumon por mi. Ankaŭ viroj atentu pri sia ekstera aspekto (kaj bonodoro). Finfine mi denove flegas min mem – mi ŝatas mian stilon.

Rigardo reen – la 15a, 16a, 17a, 18a kaj 23a de decembro 2003

La sepdekdua enskribo antaŭ unu jaro – bonaj kaj malbonaj novaĵoj, Dennis Rocktamba.
La sepdektria enskribo antaŭ unu jaro – subita aktiveco en muzika Esperantujo, artikolo en “Die Zeit”.
La sepdekkvara enskribo antaŭ unu jaro – invitkodoj ne plu bezonataj, propra fameco.
La sepdekkvina enskribo antaŭ unu jaro – kultura broŝuro, promeso de prelego, ŝerco kun mesaĝobildoj.
La sepdeksesa enskribo antaŭ unu jaro – nerevido de Rusa amikino, ekzercado de La Kuracistoj.

Denove estas tempo por rigardi al mia listo de muzikaj aktivaĵoj. Intertempe mi inventis trian kategorion. Tio finfine konsideras, ke por kelkaj aferoj ne sufiĉas diligenteco, sed inspiro. Mi estu pli realisma rilate al la postuloj de mi mem…

pli gravaj farindaĵoj:
– aldonoj al la publika versio de mia kantokolekto
– recenzado de Esperanto-KDj (nuntempe 6, sed neniu urĝa)

malpli gravaj farindaĵoj:
– republikigado de miaj kantoj ĉe www.download.com/kunar kaj www.mp3.com.au/djkunar
– difinado de novaj fakvortoj por la rokpopa terminaro
– reeko de la laboro por datumbazo pri Esperanto-MP3-dosieroj

farendaĵoj, se venas inspiro:
– tradukado de kantoj
– verkado de samplobazita muziko

Denove mi iom malŝarĝis la liston. Nur la pli gravaj farindaĵoj vere havu mian atenton nun. Mi ankaŭ reordigis la taskojn en la diversaj kategorioj laŭ propra prefero kaj realigeblo. La MP3-datumbazo efektive ne realiĝos ĉijare, kvankam mi en 2003 ankoraŭ skribis ke “ja en 2004 estos sufiĉe da tempo“. Nu, tempo eble ne mankis, sed mi apenaŭ havis kontakton kun la alia inicianto kaj samtempe iom perdis intereson en tiu projekto. Plej trankvilige kaj kontentige por mi estas, ke la graveco de la aktivaĵoj finfine ĉefe dependas de la persona utilo kaj la laboro necesa.

Unufoje en duona jaro mi aŭdacas skribi pri mia taglibro mem. Ĉifoje la mesaĝo tamen restu mallonga. Efektive mi pli malofte enskribas ekde kelkaj monatoj. Tion ĉefe kaŭzis ŝanĝoj en mia vivo (plejparte pozitivaj). Ĝuste ĉar mi estas relative kontenta pri tiu evoluo, mi ne sentas la bezonon pritrakti ĝin en mia reta taglibro.

Post plurmonata paŭzo, Basim reaperis kun tute nova reta taglibro. Inter la unuaj enskriboj jam troviĝas tre amuze rakontita travivaĵo: Oni petis lin pri aŭtografo, pensante ke li estas aktoro en longtempa germana televidserio.

Ankaŭ Manuel Pancorbo Castro denove skribas de tempo al tempo. Plej interesa por mi kompreneble estis la enskribo pri lia plej ŝatata muzikgrupo.

Laŭ mi kvaliton ankoraŭ gajnis la taglibro de Wouter Pilger. Li tre informplene skribis pri la lastatempaj okazaĵoj en Nederlando.

Laŭ aspekto kaj enhavo tre impresas la dulingva taglibro de Bertilo Wennergren kaj Birke Dockhorn. Ili raportas pri sia vivo en Suda Koreio. Mia komenca supozo, ke ĝi baldaŭ estos unu el la plej popularaj retaj taglibroj, verŝajne praviĝis. Almenaŭ la komentantoj tre multas…

Se ekzistas ankoraŭ pli leginda taglibro, tiam tiu de Ken Miner. Li sukcesas skribi en interesa maniero pri la plej diversaj temoj. La altan kvaliton li montras ankaŭ pro la aferoj, kiujn li ne aŭ preskaŭ mencias ( = politiko), kvankam la tento daŭre ekzistas. Mi sekvu lian bonan ekzemplon.

La muzikgrupo “All Saints” rekantis la tre faman pecon “Under the bridge”, kiun origine ludis “The Red Hot Chili Peppers”. Kvankam mi ofte kritikas reludadon de kantoj, mi ĉifoje tre kontentas pri la rezulto. Kompreneble el rokmuzika balado iĝis popmuzika kanto, sed ne mankas inspiro kaj originaleco – kaj tio plej gravas.

Rigardo reen – la 9a de decembro 2003

La sepdekunua enskribo antaŭ unu jaro – mencio en alilingvaj rettaglibroj, dek malpermesoj al esperantistoj.

Post multa (laŭ mi superflua) retpoŝta baraktado nun finfine evidentiĝis, ke la planita (kaj por fine de novembro anoncita) lernu.net-KD-Romo ne enhavos la de mi preparitan titolliston. La eldona teamo miskalkulis la spacon aŭ la kostojn por la laŭleĝa uzo de la muziko. Do denove mia “pesimisma” opinio, ke apenaŭ eblas eldoni KD(-Romo)n kun Esperanto-muziko, estis pravigita de la realo. Tio ne signifas ke tiu celo ne iam realiĝos aŭ ke ne eblas eldoni ion ĝustatempe. Sed mia sperta, “rezignita” vidpunkto denove venkis kontraŭ malaj, optimismaj, entuziasmaj asertoj. Tion mi alcelis skribe fiksi ĉi tie.

Hodiaŭ mi denove atingis plian duonjaron da reta taglibrumado. Entute nun estas unu kaj duona jaro! Nu, fakte mi kalkulas iom strange, ĉar ja estus jam 19 monatoj, sed en 2003 mi ellasis julion kaj nun festas, ke tiu unua jubilea enskribo okazis antaŭ ekzakte unu jaro. Tamen mi ĉijare ja ankaŭ ne taglibrumis en julio, do nur estus 17 monatoj. Aliflanke mi ja ĉijare en majo ankaŭ festis unu jaron da taglibrumado… hm, nun sufiĉas la konfuzo, resume: Mia metodo ne estas vere logika, sed tamen antaŭvidebla – ĉiam en decembro kaj majo estu jubilea enskribo.

La publika kantaro, longtempe neglektita de mi (kaj doloras konfesi tion!), nun denove ricevis pli multan atenton. Mi ekis alskribi la diversajn aŭtorojn por ricevi ilian permeson uzi la kolektitajn kantojn en publike havebla versio de mia kantaro. Unue mi ne volis tuj provi tion ĉe ĉiuj, sed elektis kvar personojn. Kaj nun venas la – laŭ Esperantujaj mezuroj – granda sensacio: Ĉiu el ili respondis (jese) ene de malpli ol du tagoj! La malpli granda malsensacio estas, ke mi ankoraŭ ne preparis la korektindajn PDF-dosierojn por ili. Sed venos la tempo ankaŭ por tio.

Rigardo reen – la 4a, 5a kaj 8a de decembro 2003

La sesdekoka enskribo antaŭ unu jaro – trinkeja kompilo, gazetanonco, komputilado, saŭnado, multa manĝado.
La sesdeknaŭa enskribo antaŭ unu jaro – populareco, Rollerball / M.U.D.S., ekzercado, TTT-ejoj kun Eo-muziko.
La sepdeka enskribo antaŭ unu jaro – duonjaro da reta taglibrumado, trinkeja kompilo, festo, diskotekvizito.

Hieraŭ la nervozeco (resp. nerviteco) de la pasintaj tagoj subite foriris kaj anstataŭe min regis kontenteco. Mi ĝojas, ke la vivo foje havas ion alian por oferti ol nur problemojn.

Du belulinoj invitis min al “VoFiPa”. Kiel rezisti al tio? Do ni renkontiĝis okope ĉe la hejmo de unu el ili, kie ni konsumis – laŭ persona prefero – la plej diversajn alkoholaĵojn tie. Oni ne povas diri, ke tiu rondo devigis al io ajn. Verŝajne tial mi tuj sentis min tiom bone.

Iom post nia alveno ĉe la festo, la DĴ surmetis surprize plaĉan muzikon, komencante tiun bonan fazon per “Song 2” de Blur. Miaj enaj duboj, ke tiu nova generacio de junuloj havas tute alian muzikguston kaj ke mi jam estas tro maljuna por tiaj festoj, komplete forviŝiĝis ene de minutoj: Sekvis “Smells like Teen Spirit” de Nirvana, kiu laŭ mi estas la kanto de la muzikgrupo de “mia generacio”; la memoroj i.a. iras reen al la IS 1992/93 en Bad Kleinen. Poste eksonis “Self esteem” de Offspring, kiu estis aktuala en 1995, do dum miaj lastaj lernejaj jaroj kaj kiun mi mem kiel DĴ kutime surmetas post la menciita Nirvana-kanto. Al ambaŭ la homoj freneze kundancis – mi sentis min kvazaŭ vojaĝante reen en la tempo.

Post noktomezo, la DĴ ŝanĝis la stilon al rokenrolo, komencante per “That’s what I like” de Jive Bunny & The Mastermixers. Damne, tiu kanto aŭskultiĝis dum mia unua “junula” festo en 1990! Mi banis en ondoj da memoroj (tre filtritaj, ĉar nur venis bonaj). Poste sekvis “Babara Ann / Long Tall Sally” de Blind Guardian (!), kio eĉ pli impresis min kaj instigis min verve pludanci kun la belulinoj.

Kelkajn horojn poste, kiam mi jam volis foriri, mi subite aŭskultis la ritmon de “Can’t touch this” de MC Hammer. Ĉar mi scias, ke unu el miaj amikinoj ŝategas tiun kanton kaj ĉeestis la feston, mi rapidis al la dancejo kun la certeco, trovi ŝin tie. Kun kun kelkaj aliaj ni plenaj je energio dancis. Fakte la etoso memorigis min al la IS, ĉar kutime mi nur tie tiom bone amuziĝis en la diskoteko.

Kvankam la muziko restis bona, mi post tiu kanto iris hejmen, por fini la vesperon kun vere bona memoro. Sendube estis la plej bona publika festo ekde monatoj.

Rigardo reen – la 28a de novembro 2003

La sesdeksepa enskribo antaŭ unu jaro – “trinkeja kompilo” por IS, neologismoj.

Restas ankoraŭ ekzakte unu monato ĝis la IS. Iel tio devus nervozigi min, sed mi anstataŭe estas tute indiferenta.

Antaŭ ĉirkaŭ unu semajno, la Sveda sportisto Mikael Ljungberg mortigis sin. Ljungberg, venkinto de pluraj oraj medaloj en internaciaj konkursoj, ĵus estis ricevinta laborkontrakton kiel sporta direktoro. Bedaŭrinde kaj pensige, ke tiom grandaj sukcesoj en la pasinteco kaj tiu nova, pozitiva perspektivo je la fino tamen ne povis helpi lin. Deprimiĝo estas evidente severa malsano.

Antaŭ du semajnoj mi festis mian naskiĝtagon. Denove iĝis tre agrabla festo. Mi povus longe skribi pri tio, sed tro sufiĉe kontenta por fari tion. Eble mi poste enretigos kelkajn bonajn fotojn (se ili ekzistas).

Mi reordigis mian MP3-kolekton, kio tre kontentigis min. Samtempe mi MP3-igis grandan parton de miaj “Die Ärzte”-KDj, entute 100 kantoj! Ekde nun miaj bruemaj najbaroj antaŭtimu mian kantadon…

Rigardo reen – la 16a, 17a, 23a, 24a kaj 27a de novembro 2003

La sesdekunua enskribo antaŭ unu jaro – naskiĝtagfesto.
La sesdekdua enskribo antaŭ unu jaro – KDj de DĴ Arafat, Vinilkosmo-retejo, la plej grava Germano.
La sesdektria enskribo antaŭ unu jaro – mp3.com, Michael Kamen, restado en eksterlando.
La sesdekkvara enskribo antaŭ unu jaro – strangaj tradukoj, projekto por 2004.
La sesdeksesa enskribo antaŭ unu jaro – novaj rettaglibroj, parola enskribo de amuzulo, muzikado dum IS.