Sanktaj defendantoj de kredo

Kiel mi menciis jam antaŭe, Ivanhoe (1952) estas grava filmo por mi. Ken Miner publikigis en sia blogo pli longan klarigon de mi, kial mi tiom ŝatas tiun filmon. (Vidu la 14an de oktobro 2005. Kiu cetere scivolemas pri la adresŝanĝiĝo de tiu blogo, tiu legu la artikolon “Ken Miner perdas sian blogon” kaj poste ĝoju, ke ĝi entute ankoraŭ ekzistas.)

Kompreneble origine la rakonto estis libro de Walter Scott. Haveblas senpage la anglalingva originalo ĉe projekto Gutenberg kaj (malpli longa) germanlingva versio.

Dum mia infaneco, tra vinildisko la rakonto estis pli ofte kaj facile havebla ol la filmo. Sed ekde kiam mi estas feliĉa posedanto de la DVD kaj ne plu havas aŭskultilon por vinilaj diskoj, tio kompreneble ŝanĝiĝis. La versioj de ambaŭ medioj cetere havas siajn atutojn.

La hungardevena komponisto Miklós Rózsa verkis la muzikon por la filmo. La komenca muzikaĵo eĉ ravas min se ĝi aperas en malalta kvalito:

Miklós Rózsa: Ivanhoe (1952)

Ekzistas pli nova surbendigo de la sonŝpuro. Ĝi havas pli altan kvaliton, sed kompreneble iomete alian sonon ol la originalo:

Miklós Rózsa: Prelude & Forward (Original Extended Version)

Cetere montriĝas prava, kion Dale Schacker diris en intervjuo pri bona filmmuziko: La ĉefa temo aperu en diversaj formoj – ekzemple rapide kaj malrapide, ĝoje kaj malĝoje kaj tiel plu. Dum mi tre ŝatas la eniran rapidan pecon, ankaŭ la romantikaj momentoj de la filmo ricevas decan muzikan ornamon:

Miklós Rózsa: Rebecca’s Love

La konflikto inter Normanoj kaj Saksoj, kiu en la libro ricevas eĉ pli multan atenton ol en la filmo, datiĝas tute ne je la tempo de la tria kruciro. La eventoj okazis dum kaj iomete post 1066, do pli ol cent jarojn antaŭe.

Respondi

Retpoŝtadreso ne estos publikigita. Devigaj kampoj estas markitaj *

Kvizo kontraŭ rubokomentoj: