Aferoj kiuj estas gravaj por ĉiuj ni

La bonaj novaĵoj:
– Mi hodiaŭ subskribis la daŭrigon de mia laborkontrakto. Dum la sekvaj monatoj, mi do scios kion fari. Sonas iom amuze, sed estas serioza afero: Nuntempe diplomitoj pri ekonomia informadiko kun malpli ol du jaroj da laborsperto malfacile trovas laboron en Germanio. Kaj apenaŭ iu ricevas tempe senliman kontrakton. Do mi ĝojas pri ĉiu eta paŝo pluen.
– Samtempe mi eksciis, ke ĉio enordas kun mia peto pri ferioj. Fakte jam sufiĉis la subskribo de mia (oficiala) ĉefo antaŭ ĉirkaŭ du semajnoj. En la koncerna sekretario, oni nur notis mian estontan neĉeeston. Do nun oficialas: Mi ne nur senprobleme veturos al IS, sed ankoraŭ poste havos liberan tempon ĝis inkluzive la 6a de januaro (mardo)! Kia lukso kompare al mia antaŭa vivo kiel studento kaj lernanto, kiam mi devis reiri al la universitato resp. lernejo, kaj ne povis paŭzi dum kelkaj tagoj por denove kolekti energion post la kutime tre intense travivata IS.
– Posttagmeze mi renkontiĝis kun mia frato ĉe lia loĝejo, kiu baldaŭ estos mia. Jes, mi translokiĝos al Münster! Kune ni pakis la lastajn restantajn vere grandajn ekipaĵojn en la aŭton. Mi ĉiam enviis mian fraton pro tiu loĝejo, ĝi estas sufiĉe granda… nura problemo povos esti la vespera soleco, mi neniam vivis vere tute sole. Aliflanke mi finfine havos la eblecon resti longe en la urbo kaj ne plu bezonos kapti buson. Mi scias de pluraj ekssamlernejanoj, ke ili troviĝas en la sama situacio. Do bonvena okazo por denove ekhavi kontakton, fari ion kune, kaj ankaŭ ekkoni tute novajn personojn.

La malbona novaĵo:
Pluraj invitleteroj, kiujn homoj el kelkaj landoj bezonas por akiri vizon por veni al la IS en Germanio, ne alvenis. Tio ĉefe koncernas la Rusojn. Estus vere malagrabla se ili ne povus veni pro tio. Mi dum tri jaroj (1996-1998) respondecis pri tiuj invitleteroj kaj povas doni kelkajn kadrajn klarigojn:
– Foje leteroj simple ne alvenas. Tute normala afero, kiun mi mem jam (tro) ofte spertis. Ĝuste tial KKRen, la IS-organiza teamo, postulas ke petoj pri invitleteroj atingu ilin ĝis la 1a de novembro – alikaze ne ekzistas ajna ŝanco sendi ion duan fojon.
– Inter ĉiuj homoj kiuj bezonas invitleteron, la Rusoj estas la plej bone organizitaj. Ili simple konas la proceduron kaj pro tio kutime povas profiti de la longjara sperto.
– Spite al oficialaj deklaroj kaj interkonsentoj, Germanaj ambasadejoj foje postulas kroman faksadon de invitiloj, telefonadon, vizokotizon ktp. La tradicio “Se tia estas la regulo, tiam ni agu tielmaniere!”, pro kiu la Germanoj estas famaj, bedaŭrinde tute ne validas.
-> Mi ne scias, ĉu la Rusoj ankoraŭ sukcesos ricevi siajn vizojn – en la pasinteco, foje tio eblis surprize kaj lastminute tamen jes. Mi esperas je tio denove! La IS gajnis ekde 1994/95, kiam ili reaperis sur la okcidenteŭropa scenejo denove, multan internaciecon, kaj mi ne volas rezigni pri kelkaj personaj kontaktoj.

Dennis Rocktamba estas interesa fenomeno. Li eldonis malmulte, tamen liaj verkoj parte kaptas (kaj meritas) specialan atenton. Jam al la dua Vinilkosmo-kompilo li kontribuis per la kanto “La hom-maŝino” de “Afrika Espero”. Lia mini-albumo “Afrika Nokto” enhavas du tre aŭskultindajn kaj ĝueblajn kantojn: “Regeo-virino” (regeo) kaj “Vivu la paco” (mondmuziko). Kune kun “Ska-virino” de Esperanto Desperado kaj “Ĉu vi pretas?!” de Dolcxamar, la kolektantoj de t.n. “nigrula muziko” havas denove ion por danci. Mi renkontis Dennis Rocktamba plurfoje, interalie pasintjare dum la Balevido-festivalo en Lörrach (sudega Germanio) meze de julio kaj dum la IS en Trier ĉirkaŭ silvestro. Li fakte koncertis post La Kuracistoj. Tute simpatia persono, tre amikema kaj bonetosiga. Finfine ekzemplo por Esperanto-muziko el Afriko (pli precize: Demokrata Respubliko Kongo, iama Zairio)!

Penso pri “Aferoj kiuj estas gravaj por ĉiuj ni

  1. Resonado: Farbo falas de plafono « La vivo de Kunar

Respondi

Retpoŝtadreso ne estos publikigita. Devigaj kampoj estas markitaj *

Kvizo kontraŭ rubokomentoj: